#บทเรียนความรัก 🥀

บทเรียน ก่อนจะส่งท้ายปี68 เพื่อก้าวเข้าปี 69

ครั้งนึงเคยรักคนอื่นมากกว่ารักตัวเอง ความรักที่มีให้ของเราไม่เท่ากัน คนพยายามจึงกลายเป็นคนที่เหนื่อย เป็นคนผิด ไปพูดกับผู้หญิงคนอื่นว่าเป็นเพราะตัวเราเอง แต่เราไม่เคยได้รับอะไรเลย แม้แต่พื้นฐานของความรัก ความซื่อสัตย์ จากคนที่ไม่เคยออกไปไหน จนเขามาชวนให้ออกจาก safe zone ของตัวเอง เคยแลกเวร อัดเวร ขายเวร ขับรถ 8-10 ชม. จากสระแก้วไปนครพนม นครปฐม บึงกาฬ เพื่อให้ได้ใช้เวลาด้วยกัน ยอมเหนื่อยฝ่ายเดียวก็ทำมาแล้ว แต่เขาไม่ได้ต้องการ ทุ่มเทมอบความรักที่ตัวเองมีให้กับคนอื่น ครอบครัวคนอื่น ยังไงหละเราก็แค่คนอื่น ส่วนเขารักแค่ตัวเขาเอง

ความรักที่ได้กลับมา คือ การร้องขอ สุดท้าย ผลตอบแทน คือ เขาเดินหน้าอย่างมีความสุข กินอิ่ม นอนหลับ หัวเราะ เปิดใจคุยกับคนอื่นได้อย่างสบายใจ มีความรักครั้งใหม่

ส่วนตัวเราสูญเสียไปตั้งหลายอย่าง แถมยังต้องกลายเป็นคนโกหกในสายตาเขา เครียด ไม่มีสมาธิทำงาน อยากลาออกจากงาน ไม่อยากมีชีวิตอยู่ พบจิตแพทย์ ปล่อยตัวเองจนอ้วน โทรม ขับรถไปร้องไห้ไปหลังจากไปเพื่อจะเจอเขาแต่เขาไม่ออกมาเจอแม้แต่นิด ปล่อยให้อยู่คนเดียว หัวใจทำด้วยอะไร แล้วก็ขับรถชนหมาไปอีก ไม่กล้ากลับบ้านตัวเองเพราะเป็นคนบ้านเดียวกัน ให้เหตุผลว่างานเยอะ ไม่มีเวลา มีครอบครัวที่ต้องดูแล แต่เอาเวลาไปคุยกับผู้หญิงอื่นได้ตั้งเยอะแยะที่หาเจอนี่คงเกือบทั้งจังหวัด ทั้งๆที่พึ่งไปอยู่ได้แค่ไม่นานเอง นี่เรามอบทั้งหมดที่มีให้ไปกับอะไร กว่าจะผ่านมาได้ในแต่ละวันเหมือนแค่ให้เวลาผ่านๆไป

ไม่เคยคิดเลยว่า คนๆนี้ที่เป็นฝ่ายเดินเข้ามาในชีวิต มาทำให้เราเปิดใจ มาชวนสร้างความฝัน คงเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุด สุดท้าย เขาจะทิ้งความเจ็บปวดและบาดแผลไว้ให้เราหนักหนาถึงขนาดนี้