#ปกติสุข..สุขปกติ

#ปกติสุข ..สุขปกติ

๑. มตฺตาสุขปริจฺจาคา ปสฺเส เจ วิปุลํ สุขํ จเช มตฺตาสุขํ ธีโร สมฺปสฺสํ วิปุลํ สุขํ ฯ ๒๙๐ ฯ 

ถ้าเห็นว่า จะได้สุขอันยิ่งใหญ่ 

ด้วยการสละสุขเล็กๆน้อยๆ 

นักปราชญ์ก็_ควรสละสุขเล็กน้อย 

เพื่อเห็นแก่สุขอันยิ่งใหญ่

If fy giving up a slight happiness One may behold a greater one, Let the wise man renounce the lesser, Having regard to the greater.

๒. ปรทุกฺขูปธาเนน โย อตฺตโน สุขมิจฺฉติ เวรสํสคฺคสํสฏฺโฐ เวรา โส น ปริมุจฺจติ ฯ ๒๙๑ ฯ

ผู้ใดปรารถนาสุขเพื่อตน 

โดยการก่อทุกข์ให้คนอื่น 

ผู้นั้นมักเกี่ยวพันด้วยเวรไม่รู้สิ้น 

ไม่มีทางพ้นทางเวรไปได้

Whosoever wishes his own happiness Yet inflicts suffering on others- He is not free from hatred, Entangled in the tangles of anger.

๓. ยํ หิ กิจฺจํ ตทปวิทฺธํ อกิจฺจํ ปน กยีรติ อุนฺนฬานํ ปมตฺตานํ เตสํ วฑฺฒนฺติ อาสวา ฯ ๒๙๒

สิ่งที่ควรทำไม่ทำ 

กลับทำสิ่งที่ไม่ควรทำ 

อาสวะย่อมเจริญแก่พวกเขา 

ผู้ถือตัวและมัวเมาประมาท

What ought to be done is left undone; What ought not to be done is done, For those who are naughty and heedless Corruptions greatly progress.

๔. เยสญฺจ สุสมารทฺธา นิจฺจํ กายคตา สติ อกิจฺจํ เต น เสวนฺติ กิจฺเจ สาตจฺจการิโน สตานํ สมฺปชานานํ อฏฺฐํ คจฺฉนฺติ อาสวา ฯ ๒๙๓

ส่วนชนเหล่าใด

เจริญสติในกายเป็นนิตย์ 

ไม่ทำสิ่งที่ไม่ควรทำ

ทำเฉพาะสิ่งที่ควรทำเสมอ 

สำหรับชนผู้มีสติ

สัมปชัญญะพร้อมมูลเหล่านั้น 

อาสวะมีแต่จะหมดไป

Those who develop well mindfulness of the body, who never do what ought not to be done, And ever do what ought to be done- of those mindful and reflective ones Defilements come to extinction.