บ้าบ่พอปัว
เพลง:บ้าบ่พอปัว
คำ:ทำนอง:ญาปู่ TaiZen
ร้อง:ดนตรี:Suno Ai
...
[Intro]
[Verse 1]
ไก่โก่ง คอขัน..
เสียงดัง
ปลุกแสง ตะวัน..
มาส่องโลกา
ดอกไม้บาน รอผีเสื้อ..
มาหา
ธรรมชาติ งามตา..
แต้มโลก รื่นรมย์
[Pre-Chorus]
คนโง่เขลา ซึมเศร้า..
ตั้งแต่ตื่น
นอนดิ้นทั้งคืน กลืนฝัน..
อันขื่นขม
อมอุกอั่ง ขังแค้น..
ในใจตน
นี่แหละคน
ผีบ้า..บ่พอปัว
[Chorus]
โลกหัวเราะ กับคน..
ที่ยิ้มให้
โลกไม่สนใจ..
กับเสียงร่ำไห้ ใจมัว
สุขทุกข์ เพราะคิด..
จิตเข้าไปพันพัว
ยึดคิดว่าเป็นตัว..
ของกูตัวกู
คิดให้ตน เป็นทุกข์..
เพราะอะไร
คิดให้ตน ร้องไห้..
มันม่วนหลายติสู
หัวเราะก่อนคิด ยิ้มก่อนพูด..
ลองฝึกดู
จิตผู้รู้,ตื่น,เบิกบาน..
เกิดแน่นอน
[Verse 2]
อารมณ์คน เกิดจากมุม..
ที่เราคิด
หยุดเสพติด ปรุงความคิด..
ที่รุ่มร้อน
โลภ,โกรธ, หลง บงการใจ..
ให้สั่นคลอน
หลอกคนให้ ออนซอน..
ยอมจำนน กิเลสมาร
[Pre-Chorus]
เปลี่ยนมุมความคิด..
ชีวิตก็เปลี่ยน
เกิดมาเพื่อเพียร..
พัฒนากรรม๓
กาย-วาจา-ใจ ถูกทิศ..
ไม่ผิดทาง
พุทธะปัญญาญาณ..
ทางรอดหนึ่งเดียว.
[Chorus]
โลกหัวเราะ กับคน..
ที่ยิ้มไห้
โลกไม่สนใจ..
กับ เสียงร่ำไห้ใจมัว
สุข ทุกข์ เพราะคิด..
จิตเข้าไปพันพัว
ยึดคิดว่าเป็นตัว
ของกูตัวกู
คิดให้ตน เป็นทุกข์.
เพราะอะไร
คิดให้ตน ร้องไห้..
มันม่วน หลาย ติ สู
หัวเราะก่อนคิด ยิ้มก่อนพูด..
ลองฝึกดู
จิตผู้รู้,ตื่น,เบิกบาน..
เกิดแน่ นอน
[Bridge]
คนโง่ เขลา ซึมเศร้า..
ตั้งแต่ตื่น
นอนดิ้นทั้งคืน กลืนฝัน..
อันขื่นขม
[low vocal register]อมอุกอั่ง ขังแค้น ในใจตน[/low vocal register]
[whispered vocals]นี่แหละคน ผีบ้าบ่พอปัว[/whispered vocals]
[Chorus]
โลกหัวเราะ กับคน..
ที่ยิ้มให้
โลกไม่สนใจ..
กับเสียงร่ำไห้ใจมัว
สุก ทุก เพราะคิด..
จิตเข้าไปพันพัว
ยึดคิดว่าเป็นตัว..
ของกูตัวกู
คิดให้ตน เป็นทุกข์..
เพราะอะไร
คิดให้ตน ร้องไห้..
มันม่วนหลายติสู
หัวเราะก่อนคิด ยิ้มก่อนพูด..
ลองฝึกดู
จิตผู้รู้,ตื่น,เบ ิกบาน..
เกิดแน่นอน
[End]
เพลง "บ้าบ่พอปัว" ไม่เพียงเป็นผลงานดนตรีที่มีจังหวะและท่วงทำนองน่าฟังเท่านั้น แต่ยังสะท้อนภาพลักษณ์ลึกซึ้งของความเป็นมนุษย์ ในเรื่องของอารมณ์การกำหนดความสุขและความทุกข์ที่เกิดขึ้นจากการคิดและยึดถือ จิตใจที่พันพัวกับความคิดเหล่านั้นสร้างทั้งความเศร้าและความสุขในเวลาเดียวกัน ตั้งแต่การตื่นนอนจนถึงนอนหลับ การดิ้นรนกับความฝันและฝันร้ายที่เข้ามาผสมปนเปกัน ในชีวิตจริง ผมเคยพบว่าการฝึกฝนใจให้เบิกบานอย่างที่เพลงแนะนำ เช่น หัวเราะก่อนคิด และยิ้มก่อนพูด ช่วยให้ความเครียดลดลงได้มาก การเปลี่ยนมุมมองความคิดเพียงเล็กน้อยสามารถเปลี่ยนทิศทางของวันทั้งวันได้อย่างมหัศจรรย์ เหมือนกับที่เนื้อเพลงกล่าวถึงการหยุดเสพติดความคิดรุ่มร้อนและกิเลส ทำให้จิตใจสงบและปลอดโปร่งมากขึ้น นอกจากนี้ คำว่า "ผีบ้าบ่พอปัว" ในเนื้อเพลงสะท้อนถึงบุคคลที่จมอยู่กับความขังแค้นและความเครียดใจตนเอง ส่งผลให้ชีวิตไม่ก้าวหน้าและหมกมุ่นกับปัญหา หากเราสามารถฝึกตนให้มีจิตที่รู้ ตื่น และเบิกบาน เหมือนที่เพลงกล่าวจะช่วยให้เราก้าวผ่านความทุกข์และเปิดรับความสุขจากสิ่งง่ายๆ รอบตัว เช่น ดอกไม้บานและเสียงไก่ขันในยามเช้า อย่างไรก็ตาม เพลงนี้ยังชวนให้เราทบทวนบทบาทของ "กาย-วาจา-ใจ" ในการพัฒนาตนเองตามแนวพุทธะปัญญาญาณ ที่ถือเป็นทางรอดหนึ่งเดียว การมีสติและปัญญาในทุกกิจกรรมจะช่วยปรับปรุงชีวิตให้ดีขึ้นอย่างแท้จริง สำหรับผู้ที่สนใจทางด้านจิตวิทยา หรือสนใจฝึกฝนจิตใจ เพลงนี้จึงเป็นแรงบันดาลใจและเครื่องเตือนใจให้นึกถึงความสำคัญของการดูแลจิตใจตนเองอย่างต่อเนื่องและใส่ใจ
