One month, one wound each. Sorry. 🥹

หลายคนอาจคิดว่าการมีบาดแผลเป็นเรื่องปกติ และถ้าเป็นนักรบจะต้องทนได้ แต่เมื่อมันเกิดขึ้นกับตัวเองบ่อย ๆ ถึงแม้จะเล็กน้อยก็ทำใจยากเหมือนกัน โดยเฉพาะกับผู้หญิงที่ขับรถเองเหมือนฉัน ที่ต้องเจอความท้าทายในทุกวัน ทั้งการขับขี่บนท้องถนนที่อาจเต็มไปด้วยความเสี่ยง และอุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้เกิดบาดแผลที่เราไม่ได้ตั้งใจ บาดแผลเหล่านี้ไม่ใช่แค่ร่างกายที่เจ็บ แต่ยังสะท้อนถึงความรู้สึกนําตาตกและเสียใจอยู่ลึกๆ ด้วย ฉันใช้ Toyota Yaris Ativ เป็นเพื่อนร่วมทาง ซึ่งเป็นรถที่ใช้งานง่าย เหมาะกับผู้หญิงขับเอง แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ที่บางครั้งจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ทำให้เกิดรอยขีดข่วนหรือแผลบนร่างกาย จนบางครั้งก็รู้สึกเหมือนว่า "1 เดือน ได้มาละ 1 แผล" เหมือนเรื่องที่ฉันได้แชร์ไป ฉันอยากให้ทุกคนที่อ่านเรื่องนี้ เข้าใจว่าแม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่ก็มีผลต่อจิตใจไม่น้อย และนอกจากการดูแลร่างกายให้หายบาดแผลแล้ว ฉันพบว่าการพูดคุย แชร์ประสบการณ์ และรับฟังความคิดเห็นจากเพื่อนๆ ในชุมชนผู้หญิงขับรถหรือกลุ่มที่เกี่ยวข้อง ทำให้รู้สึกดีขึ้นมาก เพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียวกับเรื่องเหล่านี้ คุณอาจจะลองปรึกษาหรือหาวิธีดูแลตัวเองในแง่มุมใหม่ๆ ที่อาจช่วยลดบาดแผลที่เกิดขึ้น หรือแม้แต่ปรับท่าทางการขับขี่ให้ปลอดภัยขึ้นก็เป็นทางเลือกที่ดี สุดท้ายนี้ หากใครกำลังเผชิญกับบาดแผลทั้งทางร่างกายและจิตใจ ฉันอยากให้รู้ไว้ว่าการยอมรับและดูแลตัวเองคือก้าวแรกของการฟื้นฟู และอย่าลืมว่าแม้นักรบจะมีบาดแผล แต่เราก็สามารถเข้มแข็งขึ้นได้ทุกวัน