People say we don't have a target. Look, live day by day.

หลายครั้งที่ผมได้ยินคนรอบตัวพูดว่า การใช้ชีวิตไปวันๆ ดูเหมือนไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน นั่นเลยทำให้ผมเริ่มคิดว่า แล้วเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตคืออะไร? จากประสบการณ์ส่วนตัว การมีเป้าหมายใหญ่เปรียบเสมือนการเดินทางที่มีจุดหมาย แต่บางครั้งเราก็หลงลืมความสำคัญของการใช้ชีวิตในแต่ละวัน บางวันแสนธรรมดาแต่กลับมีคุณค่าและความสุขซ่อนอยู่ ถ้าลองมองมุมนี้ การใช้ชีวิตแบบไม่เร่งรีบ ใช้เวลาอย่างมีความสุขกับสิ่งรอบตัว หรือแม้แค่การพักผ่อนให้เต็มที่ ก็ถือเป็นเป้าหมายของชีวิตได้เหมือนกัน ผมเองก็เคยประสบกับช่วงเวลาที่ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน มีแต่ความรู้สึกว่ากำลังผ่านวันไปเรื่อยๆ แต่เมื่อเปลี่ยนมุมมอง เลือกใช้ชีวิตในวันนี้ให้ดีที่สุด ก็ทำให้รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้น ช่วงเวลานี้กลายเป็นสิ่งที่ผมตั้งใจรักษาไว้ ทุกวันที่ได้ทบทวนสิ่งที่ทำ หรือรู้สึกขอบคุณชีวิตนี้ทั้งในสิ่งเล็ก ๆ เช่นรอยยิ้มของคนใกล้ตัว หรืออากาศที่สดชื่น ก็สร้างความสุขและเติมเต็มพลังใจได้มากกว่าที่คิด สรุปแล้ว เป้าหมายอาจไม่ได้จำเป็นต้องเป็นแค่จุดหมายใหญ่ที่ต้องไปให้ถึง การใช้ชีวิตไปวันๆ อย่างมีสติและคุณค่า ก็เป็นเป้าหมายรูปแบบหนึ่งที่ช่วยให้ชีวิตเราไม่ว่างเปล่าและรู้สึกมีความสุขได้จริงๆครับ