📌บางกะม่า อ.บ้านคา จ.ราชบุรี

📌บางกะม่า อ.บ้านคา จ.ราชบุรี

📆12-13 ต.ค. 68

ทริปนี้เป็นทริปที่ถือว่าวางแผนการเดินทางนานพอสมควรเลยก็ว่าได้เพราะพวกเราต้องคอยเช็ควันว่างให้ตรงกันทุกคน และก็ต้องโทรจองที่พักซึ่งปกติถ้าพวกไปกางเต๊นท์กันก็มักจะเน้นไปหาเอาข้างหน้า เน้นเข้าลานกางเต๊นท์ที่คนไม่เยอะหรือไม่มีเลย 5555 แต่รอบนี้เราติดสินใจเลือกที่จะเดินทางไปบางกะม่ากันเพราะว่า เราชอบบ่นให้พวกมันฟังตลอดว่าอยากไปเที่ยวที่บางกะม่าสักครั้ง😅😅 จนครั้งนี้พวกมันถึงยอมไปกัน และการที่ครั้งนี้พวกเราว่างตรงกันนั้นก็คือเป็นช่วงวันหยุดยาว ซึ่งมันก็จะไปตรงกับคนอื่นๆที่เขาหยุดกัน จึงทำให้ที่พักหลายๆที่มักจะเต็มหมดและจะว่างตรงกับวันที่ต้องกลับไปทำงานกัน จึงทำให้พวกช่วยๆกันหาว่ามีโฮมสเตย์ที่ไหนบ้างที่ยังพอมีบ้านพักที่ว่างอยู่ เราได้โทรไปหาหลายที่มากๆๆๆๆๆ จนสุดท้ายมาจบที่ "แจ่มจริง ลานสเตย์" (พวกเราจองล่วงหน้ากันเกือบเดือน😁😁)ซึ่งเป็นที่พักที่ราคาถูกมากๆ เพียงคืนละ 550 เท่านั้นเอง สำหรับบ้านพัก 3 คน ซึ่งทริปนี้พวกเราก็ไม่ได้ไปกันแค่ 3 คน(แม็ก เบส อิศ)แต่เราไปกัน 4 คน ลุงเจ้าของเลยขอเพิ่มค่าเข้าพักอีก 150 ซึ่งทริปนี้นั้นก็ได้มีตัวละครลับเพิ่มมาอีก 1 คน นั่นก็คือโย ซึ่งก็เป็นเพื่อนตั้งแต่เรียนมหาลัยของพวกเรา อยู่แล้ว เจอกันบ่อย นัดกันไปกินนู่นกินนี่กันประจำแต่ว่างไม่ค่อยจะตรงกับคนอื่นสักเท่าไหร่😆😆 พอได้วันที่จะเดินทางพร้อมกับจำนวนสมาชิกแล้วนั้นที่เหลือก็รอแค่ให้ถังวันที่จะออกเดินทางกัน

วันออกเดินทางเหมือนทุกครั้งที่พวกมัน(เบส อิส โย) จะมารับเราที่บ้านเพราะว่า บางกะม่าอยู่จังหวัดราชบุรี และเราก็บ้านอยุ่ราชบุรี เลยทำให้บ้านเราเป็นบ้านสุดท้ายที่พวกมันมารับและเริ่มออกเดินทางกัน

ครั้งนี้ก็เหมือนกับทุกๆครั้งก่อนที่พวกเราจะต้องแวะไปกินต้มแซ่บที่ร้าน "เนื้อต้มแม่สมร สะพานขาวโพธาราม" ซึ่งเป็นครั้งของ โย ที่ได้มากินร้านนี้ พอเขาเอามาเสิร์ฟ ด้วยความที่โยมันคงหิวละมั้ง มันรีบตักซดด้วยความไวแสง พอน้ำซุปเข้าปากเท่านั้นแหล่ะถึงกับสะดุ้ง🤣🤣

พอพวกเรากินข้าวเติมพลังกันเสร็จเรียบร้อยก็ต้องไปหาสเบียงไว้ทำกินกันตอนเย็นซึ่งที่นั่นก็คือแม็คโครราชบุรีเหมือนทุกครั้ง55555 🤣🤣🤣

พอพวกเราซื้อของกันเสร็จเรียบร้อยก็ออกเดินทางกันต่อมุ่งหน้าสู่ "บางกะม่า" ระหว่างเดินทางก็มีแวะร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อของเพิ่มเติมที่ยังได้ไม่ครบจากแม็คโคร

ระหว่างเดินทางพวกเราก็เปิดเพลง ร้องเพลงกันไปตลอดทาง จนเกือบถึงทางขึ้นเขาบางกะม่าสัญญาณโทรศัพท์ก็เริ่มหายไป พร้อมกับเสียงเพลงที่หายไปด้วยเช่นกัน พอเริ่มเห็นเส้นทางขึ้น บางคนก็บอกว่าให้ที่พักส่งรถลงมารับดีมั้ย แต่โยกับเราก็คิดว่าทางไม่น่ายากเท่าไหร่หรอกมั้ง คนขึ้นไปกันเยอะแยะ (รอบนี้โยเป็นคนขับเพราะใช้รถมันซึ่งเป็นรถกระบะขับสี่)

โยก็ค่อยๆขับขึ้นเขาไปเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงเชียร์ เสียงเฮ ผ่านเขาลูกแรกและลูกที่ไปแบบสบายๆ จนมาถึงทางขึ้นลูกที่ 3 เนินสุดท้าย ด้วยความที่ตอนแรกผ่านขึ้นมาแบบสบายๆ จังหวะขึ้นไปเนินสุดท้ายกำลังจะพ้นรถดันหมดแรง ล้อฟรีอยุ่กลางเนิน จากเสียงเชียร์ เสียงเฮ กลายเป็นเสียงของความกลัวที่เข้ามาแทน😱😱 พวกเราต้องรีบบอกให้โยหยุดและเบรค ให้ค่อยๆปล่อยรถไหลลงไปที่จุดพักรถเพื่อดูอาการรถก่อน โดยเป็นที่ต้องโดดลงมาจากรถคนแรกเพื่อดูทางให้เพื่อนถอยรถมายังจุดพักให้ได้ก่อน เพื่อความปลอดภัย(จังหวะนั้นทั้งน่ากลัว ทั้งตื่นเต้น) พอรถลงมาถึงจุดพักเราก็ได้กลิ่นไหม้มาจากล้อรถเลยทันที ซึ่งคิดว่าเบรคน่าจะร้อนเกิน เลยให้มันจอดพักรถก่อน และค่อยคิดว่าจะเอายังไงต่อ ระหว่างที่จอดรถพักอยู่ก็มีนักท้องเที่ยวคนอื่นขับขึ้นกันได้แบบไม่มีปัญหาอะไร จนมีพี่คนขับรถรับ-ส่งนักท่องเที่ยวคนนึงเขาบอกให้โยบิดล้อกขับสี่ 4 ล้อที่หน้าด้วย มันก็มาบิดและพยายามจะขับขึ้นไปใหม่อีกครั้งซึ่งรอบนี้ก็เป็นเหมือนเดิม ขึ้นไปคาบนเนินอีกครั้ง รอบนี้เลยให้มันจอดรถที่จุดพักสักครู่แล้วเราโทร(โทรเข้า-ออกได้ แต่เล่นอินเตอร์เน็ตไม่ได้)ไปหาเจ้าของที่พักให้ประสานรถรับ-ส่งดีกว่า(รถรับ-ส่ง 800) ถ้าฝืนขึ้นไปอีกกลัวจะเป็นอันตรายกว่าเดิม ลุงเจ้าของก้ได้ให้พวกเราเอารถไปจอดรอที่บ้านของหลานเขาซุ่งอยู่ไกลจากทางขึ้นเท่าไหร่ และพอลงมาถึงข้างล่างแล้วโยมันกำลังจะจอดรถเพื่อเปลี่ยนเป็นระบบขับสอง ในจังหวะที่รถกำลังจะหยุดนิ่ง เบสมันก็เตือนว่าอย่าจอด เราก็สงสัยว่าทำไมไม่ให้จอดเลยมองไปดูข้างๆ เห็นเป็นซากศาลพระภูมิที่ชาวบ้านเอามาทิ้ง 😱😱😱 แต่รอบนี้เราไม่เห็นอะไรแปลกๆ เลยไม่มีอะไรให้กลัวบวกกับว่ามันยังเที่ยงอยู่ ฟ้ายังสว่าง เลยไม่น่ากลัวเท่าไหร่ 5555

หลังจากนั้นพวกเราก็มารอรถกันที่บ้านของหลานเจ้าของที่พักซึ่งอยู่ไม่ไกลจากทางขึ้นเขาเท่าไหร่ ซึ่งพวกเรารอรถอยุ่ประมาณครึ่งชม.ได้ ระหว่างที่กำลังขึ้นรอบ 2 🤣🤣🤣 ลุงขึ้นเขาก็ถามว่าเมื่อกี้ขึ้นไปถึงตรงไหน พอขับไปถึงจุดนั้นพวกเราก็ชี้ให้เขาดู เขาก็พูดพร้อมรอยยิ้มว่าเนินนี้อ่ะ อีดนิดเดียวก็ถึงละนะ 555 แล้วยังบอกอีกด้วยว่าคนส่วนใหญ่ที่ขึ้นไม่ได้กันมักจะติดอยู่ที่เขาลูกที่1กับ 2 ส่วนเนินที่พวกเราติดไม่มีใครเขาติดกัน 555555 😅😅😅 พวกเราก็ทำได้แค่ปลอบใจไอโย ว่าอย่างน้อยมึงก็ผ่านตรงที่เขาไม่ผ่านกัน แต่แค่มาตายตอนจะจบเท่านั้นเอง 5555🤣🤣 พอขึ้นเนินนั้นไปแปปเดียวก็จะไปถึงร้าน "เซ็นท่าน"(ประวัติว่าทำไมถึงใช้ชื่อนี้ ไปหาดูได้ที่ยูทูปนะครับ) ที่เราอยากไปมาก เพราะอยากไปฟังพี่เจ้าของร้านร้องเพลงและเล่นกีต้าที่ไม่เหมือนใคร แต่เนื่องจากวันที่เราไปเป็นวันหยุดยาเลยทำให้มีลุกค้าค่อนข้างเยอะเลยทำให้พี่เจ้าของร้านไม่ว่างมาร้องเพลงให้พวกเราฟัง แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะอย่างน้อยเราก็มาถึงร้านเขาแล้วพร้อมทั้งเช็คอินด้วยการแปะสติ๊กเกอร์ที่หน้าร้านเรียบร้อย หลังจากพวกเราซื้อของที่ เซ็นท่าน เรียบร้อยก็เดินทางไปยังที่พักต่อซึ่งอยู่ไม่ไกลจากร้าน เดินทางต่อประมาณ10-15 นาทีก็มาถึงทางขึ้นที่พักซึ่งมองจากข้างล่างขึ้นไปคือชันมากกกกกกกกกก😱😱😱 ชันแบบทางเอียง แทบจะ 45-60 องศาได้เลย นอกจากชันแล้วยังไม่พอ ทางเป็นร่องลึกอีก ก็คือถ้าโยมันขับขึ้นมาถึงทางขึ้นที่พักได้ ก็น่าจะต้องจอดรถไว้ข้างล่างละขนของเดินขึ้นที่พักกันอ่ะ 5555 ขนาดคนที่ขับบ่อยๆเขาบอกตอนฝนตกหนักจังหวะลงยังเอารถไม่อยู่จนเกือบตกเขา ซึ่งพวกเราคิดถูกแล้วแหล่ะที่ไม่ให้โยมันฝืนขึ้นแล้วให้เขาไปรับ ไปส่ง

พอขึ้นไปถึงบ้านพักคือจบทุกอย่างค่าที่พัก+ค่ารถ คือถูกมากกกกกกกก เมื่อเที่ยบกับวิวและบรรยากาศที่ได้ คือวิวมันสวยมากๆๆ มีหมอกบางช่วง มาเรื่อยๆ🥰🥰🥰

หลังจากที่พวกเราเก็บของเข้าที่พักกันเรียบร้อยแล้วนั้น ก็มานั่งคุยกัน เล่นกีต้าร้องเพลง แต่เนื่องด้วยที่ไม่สามารถใช้อินเตอร์เน็ตได้นั้น นี่เลยเป็นกิจกรรมไม่กี่อย่างที่สามารถทำได้นอกจากนั่งดูวิวและเสพบรรยากาศ อากาศคือดีสุดๆ ฝนตกปรอยๆ บวกกับสายลมอ่อนๆ ทำให้ช่วงเวลาตอนบ่ายของพวกเราแทบไม่ได้รู้สึกถึงความร้อนนอกซะจากความร้อนจากเตาถ่านที่พวกก่อขึ้นมาเพื่อเตรียมอาหารสำหรับมือบ่ายและต่อด้วยเย็นเลย โดยเมนูในทริปนี้ได้แตกต่างออกไปจากทุกครั้งเพราะโดยปกติเวลาไปแคมป์ที่ไหนเมนูหลักของพวกเราก็จะเป็นคล้ายๆเดิมก็คือหมูย่าง ไส้กรอกย่าง แล้วก็ผัก แต่เนื่องด้วยรอบนี้ทางที่พักเขามีพวกชุดเครื่องครัวให้พร้อม พวกเราเลยเลือกที่จำเมนูที่แตกต่างออกไปจากเดิม ไม่ว่าจะเป็น ไก่ป๊อป(ซึ่งคือของโปรดของแก๊งเราอยุ่แล้ว)🤤🤤🤤 เฟรนซ์ฟรายส์(อันนี้ก็ใช่) แล้วก็ชาบูน้ำดำ(ซึ่งทำออกมาแล้วจะเหมือนต้มพะโล้ก็เถอะ 5555) แต่มันก็อร่อยทุกเมนู ไม่รู้ว่าอร่อยเพราะฝีมือหรือเพราะมันเป็นกึ่งสำเร็จมาแล้วด้วย 55555🤣🤣🤣

หลังจากกินอาหารกันเรียบร้อยก็มาถึงช่วงเย็นพวกก้เลยมานั้งเล่นกีต้า ร้องเพลง ผลัดกันเล่น ช่วยกันร้องเพลงวนไป แล้วอยู่ดีๆ ไออิศก็มีอินเตอร์เน็ตเล่นได้อยู่คนเดียว(แต่อีก 3 คนที่เหลือมีสัญญาณแต่เล่นอะไรไม่ได้เลย ขนาดส่งข้อความปกติยังใช้เวลาเป็น 10-20 นาที) มันก็เลยไลฟ์ติ๊กต็อกให้คนดูพวกเราเล่นกีต้า ร้องเพลงบ้าๆบอๆ ตามประสาชายฉกรรจ์ทั้ง 3 (ไออิศไม่ยอมร้องมันมัวแต่คุยกับคนดูในไลฟ์🤣🤣) จำคอร์ดได้มั่งไม่ได้มั่งก็ดำน้ำช่วยๆกันไป 555555 นั่งเล่นกันอยู่หลายชั่วโมงเลยจนเวลาประมาณซัก 3 ทุ่มก็เริ่มทะยอยกันไปอาบน้ำเพราะอากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ(อากาศที่ว่าเย็นยังต้องยอมแพ้ให้กับความเย็นของน้ำในห้องน้ำ🥶🥶🥶) หลังจากอาบน้ำกันเสร็จก็พากันเข้าห้องนอนเพราะว่าฝนกำลังจะตก

พอเข้าห้องนอนเราสงสัยว่าทำไมอิศมันเล่นอินเตอร์เน็ตได้คนเดียว เราเลยลองปรับสัญญาณของมือถือตัวให้เป็น 3G ดูสรุปคือพอเล่นได้ แต่ไม่แรงมาก ส่งข้อความไปกลับ-ได้ปกติอาจจะดีเลย์นิดหน่อยแต่ไม่เท่ากับเมื่อตอนบ่าย สรุปคือ ใช้ได้แค่ 3G แต่ไม่แรงมาก ส่วน 4G/5G หมดสิทธิ์นะครับ แต่ส่วนตัวเราก็ชอบนะที่ตั้งแต่บ่ายยันดึก ที่ไม่มีเน็ตเล่น มันทำให้เราและเพื่อนได้ละสายตาจากหน้าจอและใช้เวลาเฮฮาด้วยกันมากขึ้นโดยที่แทบจะไม่ได้จับมือถือกันเลย😀😀

หลังจากเข้าห้องเตรียมนอนกัน ปิดไฟเรียบร้อย มันก็ได้มีนิทานจากเพื่อนคนนึงเล่าคนมา🤪🤪🤪 และอีกคนก็แทรกประเด็นใหม่ขึ้นมา สลับกันเล่าอยู่สองคน ออกรสออกชาติกันสนุก จนเรากับเพื่อนอีกได้แต่นอนขำเรื่องที่มันเล่ากัน ทำเอากว่าจะได้นอนกันจริงๆก็เกือบเที่ยงคืนได้

หลังจากที่หลับๆตื่นๆทั้งคืนเราก็ตื่นมาตอน ตี 5 ครึ่งได้ เพราะปวดท้องเข้าห้องน้ำ💩 พอเข้าห้องน้ำเสร็จก็มานั่งเสพบรรยากาศตอนเช้าที่อุณหภูมิกำลังเย็นๆประมาณ 20-22 องศา นั่งมองหมอกที่ค่อยๆไหลไปตามสันเขา บวกกับเสียงของไก่ที่ขันในยามเช้า จนเวลาล่วงเล่นไป 6 โมงนาฬิกาของใครสักคนนึงก็ดังขึ้นมา ทำให้คนอื่นก็ตื่นขึ้นมาด้วยเช่นกัน ส่วนเราพอความมืดถูกแทนที่ด้วยแสงสว่างของพระอาทิตย์ ก็เป็นเวลาที่เราจะได้ออกไปเดินถ่ายรูปบรรยากาศภายยามเช้าของที่พัก ก่อนที่จะกลับมายังบ้านพักเพื่อทำอาหารเช้าต่อซึ่งเมนูของเช้านี้ก็คือ มาม่าใส่หมูสไลด์ใส่ไข่ใใส่มันทุกอย่างที่เหลือจากเมื่อคืน 55555🤣🤣 พอกินมาม่าเสร็จก็ผลัดกันไปอาบน้ำ ส่วนคนที่ไม่ได้อาบก็ตอยเก็บของเตรียมตัวกลับกัน เพราะนัดรถรับ-ส่งไว้ตอน 10 โมง ทำให้พวกเราพอมีเวลาที่จะถ่ายรูปเล่นกันได้พอสมควร

10 โมงรถรับ-ส่งก็มาตรงเวลาพอดี ช่วยกันขนของขึ้นรถ แล้วก็กลับลงไปเอารถข้างล่าง อยากจะบอกว่าขาลงน่ากลัวกว่าขาขึ้นอีกกกกก😱😱 เพราะเมื่อคืนฝนตกด้วยส่วนนึง ทำให้จังหวะลงเรารู้สึกได้เลยว่าล้อหลังรถมันสไลด์ แต่สุดท้ายก็ลงมาได้อย่างปลอดภัยไม่มีอะไรเสียหาย

พอถึงรถพวกเราก็ขนของสลับขึ้นรถโยกันแล้วก็เดินทางไปยังจุดหมานอีกที่นึงที่เราอยากไป เพราะว่าไปเจอคลิปในเฟสบุ๊คมา มันเป็นคลิปที่คนขับรถยนต์บนถนนที่ทอดยาวเข้าไปในอ่างเก็บน้ำท่าเคย ซึ่งข้างทางทั้งสองคือน้ำ และจุดนี้ก็อยุ่ไม่ไกลจากจุดที่เราฝากรถไว้ พวกเราตัดสินใจที่จะไปถ่ายรูปเล่นกัน โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 15-20 นาทีก็ถึงยังจุดที่เขาให้นำรถลงไปขับริมน้ำได้ ซึ่งพวกเราก้ใช้เวลาอยู่จุดนี้นานพอสมควร ได้รูปกันไปหลายรูปอยู่

เมื่อถ่ายรูปกันเรียบร้อยแล้วพวกเราก็มุ่งหน้ากลับบ้านกันโดยขณะที่เราออกมาจากจุดนั้นได้ไม่ถึง 5 นาทีฝนก็ตกลงมา🌧🌧 ในระหว่างทางกลับก็มีฝนตกลงมาบ้าง หยุดบ้าง สลับไปกัน จนเราเดินทางมาถึงร้าน " ก๋วยเตี๋ยวโอ่งมังกรราชบุรี " ซึ่งนี่ก็เป็นหนึ่งร้านที่พวกเรามักจะแวะกินกันก่อนที่จะกลับบ้าน และอาหารก็ยังอร่อยเหมือนเดิมทุกครั้งที่ได้กิน

หฃังจากกินข้าวกันเสร็จแล้วก็เดินทางมาส่งเราที่บ้านและพวกมันก็เดินทางกลับนครปฐมอย่างปลอดภัย🚙🚙

#แม็กไปไหน #บางกะม่า