จากประสบการณ์การใช้ชีวิตส่วนตัว ฉันพบว่าการไม่เปิดเผยทุกเรื่องราวในชีวิตให้ผู้อื่นรู้มากเกินไปนั้นช่วยลดความวิตกกังวลและความเครียดได้จริงๆ เพราะเมื่อเราไม่ต้องสนใจว่าจะถูกวิจารณ์หรือมีความคาดหวังจากใครมากเกินไป ไอเดียของการพัฒนาตนเองและมีเป้าหมายชัดเจนก็จะยิ่งเติบโตได้ดีขึ้นมากกว่าเดิม นอกจากนี้ การลดการติดตามหรือสนใจเรื่องของผู้อื่นมากเกินไปช่วยทำให้เราโฟกัสที่ชีวิตตัวเองได้ดียิ่งขึ้น ไม่ถูกดึงไปกับข่าวสารหรือความขัดแย้งที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรา ชีวิตจึงเงียบสงบและมีเวลาเติมเต็มสิ่งที่รักจริงๆมากขึ้น สถานที่อย่างเมืองเก่าภูเก็ต (Phuket Old Town) ก็เป็นตัวอย่างของการหาความสงบและแรงบันดาลใจในการเติบโตในความเงียบ ที่ซึ่งการเดินช้าๆ ใช้เวลาทบทวนตัวเองในบรรยากาศที่ผ่อนคลายช่วยฟื้นฟูจิตใจและความคิดสร้างสรรค์ของฉันได้เป็นอย่างดี สุดท้ายนี้ การเติบโตในความเงียบไม่ได้แปลว่าเราอยู่คนเดียวหรือปลีกตัวจากโลก แต่คือการเลือกใช้ชีวิตอย่างมีสติ รู้จักกรองเสียงรบกวนทั้งภายในและภายนอก เพื่อสร้างพื้นที่ให้กับการพัฒนาตัวเองอย่างแท้จริง