รักตัวเองมากๆ

ช่วงหนึ่งในชีวิตฉันเคยใช้พลังไปกับ “การทำให้ทุกคนพอใจ” มากเกินไป จนสุดท้ายเหนื่อยและหลงลืมตัวเอง พอมานั่งทบทวนจริงๆ ก็พบว่า มีคนตัดสินคุณเสมอ ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ตาม ต่อให้เราตั้งใจดีแค่ไหน ก็ยังมีคนมองอีกมุมอยู่ดี เลยเริ่มเปลี่ยนวิธีคิด: ไม่ต้องกลัวคำวิพากษ์วิจารณ์ แต่ให้เลือกฟังเฉพาะสิ่งที่ช่วยให้เราเติบโต คำคมชีวิตเด็ดๆ ที่ฉันใช้เตือนใจบ่อยๆ คือ “เราไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นที่ถูกใจของทุกคน” เพราะกุญแจสู่ความล้มเหลวจริงๆ คือการพยายามจะเอาใจทุกคน (เคยอ่านแล้วสะดุดใจมาก) พอเราไล่ตามเสียงคนอื่น เราจะเสียสมาธิจากสิ่งสำคัญที่สุด: เป้าหมายของเราเอง ถ้าอยากรักตัวเองแบบทำได้จริง ลองเริ่มจาก 3 ข้อที่ฉันทำแล้วเวิร์ก: 1) แยก “คำติเพื่อพัฒนา” กับ “คำติเพื่อสะใจ” คำติเพื่อพัฒนามักมีข้อมูล ชี้จุดให้ปรับ และพูดด้วยเหตุผล ส่วนคำติเพื่อสะใจจะทำให้เรารู้สึกแย่แต่ไม่ช่วยให้ดีขึ้น ถ้าเป็นแบบหลัง ให้ปล่อยผ่านอย่างตั้งใจ 2) ตั้งขอบเขตกับคนที่บั่นทอน ไม่ต้องทะเลาะ แค่ลดการอธิบาย ลดการแชร์เรื่องส่วนตัว และเก็บพลังไว้กับคนที่สนับสนุนเรา การมีขอบเขตคือการรักตัวเองรูปแบบหนึ่ง 3) โฟกัสสิ่งที่ควบคุมได้ เราเลือกไม่ได้ว่าใครจะคิดยังไง แต่เลือกได้ว่าเราจะทำอะไรต่อไป วันนี้ฉันจะทำอะไรเล็กๆ เพื่อเข้าใกล้เป้าหมาย? แค่นี้ก็พอ ปิดท้ายด้วยคำคมชีวิตเด็ดๆ ที่อยากฝาก: “คนจะพูดก็พูด แต่ชีวิตเรา เราเป็นคนใช้” ถ้าวันไหนใจแผ่ว กลับมาอ่านประโยคนี้ แล้วมุ่งไปที่เป้าหมายของเราอีกครั้งนะ