ถ้าใครเสิร์ช “โลตัสสาขาบ้านสวน/โลตัสบ้านสวน” แล้วอยากรู้บรรยากาศแบบคนทำงานจริง ๆ เราขอแชร์มุมที่หลายคนอาจไม่เคยเห็นค่ะ เราอยู่โลตัสบ้านสวนมาหลายปี เลยได้เจอทั้งช่วงที่งานหนักมาก ๆ และช่วงที่รู้สึกภูมิใจสุด ๆ จนกลายเป็น “เส้นทาง 7 ปี” ของตัวเอง ช่วงเริ่มต้นงานใหม่ (เราจำได้ว่าเริ่ม 4 มกราคม 2562) ที่ท้าทายที่สุดคือความไม่คุ้นเคย—ทั้งระบบงาน ความเร็วในการทำงาน และการต้องช่วยช่วงเปิด/ซัพพอร์ตงานสาขาใหม่ วันนั้นเหนื่อยจริง แต่ได้เรียนรู้ไวมาก เพราะต้องทำทุกอย่างให้ทันเวลา โดยเฉพาะงานหลังบ้านที่คนมองไม่เห็น แผนกที่เรารู้สึกถูกจริตในช่วงแรกคือเสื้อผ้า (clothing) เพราะได้ใช้ความละเอียดกับการจัดเรียง ติดแท็ก และจัดหน้าร้านให้ดูสวย พูดตรง ๆ ว่างานติดแท็กกับจัดชั้นมันเพลินนะ ถึงบางทีเราจัดแบบครีเอทีฟมาก ๆ แล้วหัวหน้ามาจัดใหม่ก็มีแอบนอยด์นิด ๆ แต่พอคิดว่าเป้าหมายคือให้ลูกค้าหาเจอง่ายและภาพรวมหน้าร้านดี ก็โอเคขึ้นเยอะ อีกงานที่หลายคนไม่รู้ว่ามี “ความสนุก” คือการนับสต็อกต่างสาขา ได้เจอเพื่อนร่วมงานใหม่ ๆ ได้ประสบการณ์เพิ่ม และบางรอบก็มีรายได้เพิ่มด้วย แต่สิ่งที่ต้องระวังคือความเป๊ะเรื่องจำนวนสินค้าและเอกสาร ถ้าพลาดนิดเดียวจะไล่แก้กันยาว ๆ แนะนำว่าใครได้ไปนับสต็อกให้เตรียมรองเท้าที่เดินสบาย ๆ น้ำดื่ม และพักสายตาเป็นระยะ เพราะต้องจ้องตัวเลข/บาร์โค้ดเยอะมาก พาร์ตที่โหดสำหรับเรา คือวันที่ย้ายมาแคชเชียร์ ซึ่งเป็นแผนกที่กลัวที่สุดเพราะเกี่ยวกับเงินและความกดดันตรงหน้าเคาน์เตอร์ ช่วงแรกมือสั่นจริงค่ะ กลัวคิดเงินผิด กลัวระบบค้าง กลัวคูปอง/โปรโมชันซับซ้อน แต่พอทำไปสักพัก จะเริ่มจับจังหวะได้ว่า “ช้าแต่ชัวร์” สำคัญกว่า “เร็วแต่พลาด” และถ้าไม่แน่ใจ ให้ถามหัวหน้าหรือพี่ ๆ ทันที อย่าฝืนเดาเอง สุดท้ายอยากบอกคนที่กำลังท้อกับงานในโลตัสบ้านสวน หรือเพิ่งเริ่มงานใหม่ว่า ทุกอย่างค่อย ๆ ดีขึ้นได้จริง บางวันเหนื่อยจนอยากหยุด แต่พอมองย้อนกลับไป เราจะเห็นว่าตัวเองเก่งขึ้น กล้าขึ้น และผ่านเรื่องที่เคยกลัวได้ ขอแค่เชื่อมั่นในตัวเองเหมือนที่เราค่อย ๆ ทำมาตลอดค่ะ