จากประสบการณ์ส่วนตัวของหลายคน การลืมคนที่เคยมีความหมายกับเรานั้นไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะเมื่อเรายังคงจดจำทั้งชื่อและเรื่องราวที่เคยมีร่วมกัน แต่สิ่งสำคัญคือการยอมรับความรู้สึกของตัวเอง ไม่ต้องบังคับให้ลืมในทันทีแต่ให้เวลาค่อยๆ ปรับใจไปทีละนิด บางครั้งการไม่กล้าทักทายหรือเปิดใจคุยก็อาจเป็นเพราะกลัวจะถูกปฏิเสธหรือทำร้ายความรู้สึกซ้ำเติม เราเรียนรู้ได้ว่าการให้พื้นที่กับตัวเองสำคัญมากในขั้นตอนนี้ การทำกิจกรรมที่รัก พบปะผู้คนใหม่ๆ หรือแม้แต่การเขียนบันทึกความรู้สึกลงไป จะช่วยให้เราดูแลหัวใจตัวเองได้ดีขึ้น นอกจากนี้ การแบ่งปันความรู้สึกและเรื่องราวบนโลกออนไลน์ผ่านแฮชแท็กอย่าง #สิลืมได้จังได๋ หรือ #บ่กล้าทัก เปิดโอกาสให้เราได้รับการสนับสนุนและกำลังใจจากคนที่เข้าใจสถานการณ์เดียวกัน ซึ่งเป็นอีกหนึ่งวิธีที่ทำให้รู้สึกไม่โดดเดี่ยวและเข้มแข็งขึ้น โดยสรุป ความเจ็บปวดเมื่อรักแล้วจากลาไม่ใช่เรื่องผิด ปล่อยให้เวลาช่วยรักษาและเชื่อมั่นว่าความสุขที่แท้จริงรออยู่ข้างหน้าจะเป็นแรงผลักดันให้ก้าวผ่านความรู้สึกเก่าๆ ไปได้