ครั้งหนึ่งผมมีโอกาสไปกินหมูกระทะกับสาวครูที่เมืองเลย เป็นประสบการณ์ที่ผมไม่เคยลืมเลยครับ บรรยากาศอบอุ่น อาหารอร่อย และที่สำคัญได้พูดคุยกันแบบสบายๆ ทำให้รู้จักกันมากขึ้น ที่น่าสนใจคือความแตกต่างในการพูดคุยกับสาวครูและสาวเซลล์ครับ สาวครูนุ่มนวลและเข้าถึงง่าย ขณะที่สาวเซลล์นั้นพูดจาร่าเริงและมักจะมีเรื่องเล่าให้ฟังมากมาย ทำให้เวลาอยู่ด้วยกันมีความสุขและไม่น่าเบื่อเลย ผมเชื่อว่าการได้ใช้เวลากับคนที่มีบุคลิกแตกต่างกันนี้ช่วยเปิดมุมมองใหม่ให้กับชีวิตและความรัก สาวเมืองเลยก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเองที่ไม่เหมือนใคร ใครอยากได้ความรู้สึกอบอุ่นและสนุกสนาน ลองเปิดใจให้กับคนรอบข้างดูนะครับ อาจจะพบเรื่องราวน่ารักๆ ที่ทำให้หัวใจฟูขึ้นมาเหมือนผมก็ได้ครับ