เคยเป็นเหมือนกันที่เราแอบคิดว่าโม่ดูคล้ายปณชัยแบบสุดๆ จนต้องรอให้โม่พูดขึ้นมาเพื่อจะได้ยินเสียงจริงๆ ว่าคล้ายแค่ไหน การเป็นแฟนคลับตัวเล็กๆ แบบนี้มันทำให้เราใส่ใจทุกรายละเอียด ทั้งช่วงเวลาที่โม่ทำหน้าที่เลี้ยงแด็ดเองตามความน่ารักที่เห็นในภาพ และความรู้สึกตอนที่เราไปงานแต่ต้องพึ่งพาคนอื่นถ่าย เพราะไม่มีโอกาสถ่ายรูปกับศิลปินเองจริงๆ มันเป็นเหมือนความทรงจำเล็กๆ ที่เก็บไว้ในใจ หลายครั้งแฟนคลับตัวเล็กๆ อย่างเราก็มองว่าการที่โม่ไม่ถูกแท็กในช่องหลักของศิลปินเป็นเรื่องน้อยมาก แต่เรารู้สึกอยากเก็บภาพน่ารักๆ เหล่านี้ไว้มากกว่าการโฟกัสกับความนิยม ถ้าใครได้ลองเป็นแฟนคลับแบบนี้จะเข้าใจว่า สิ่งเล็กๆ อย่างความน่ารักและโมเมนต์เบาๆ แบบนี้มันมีค่าและช่วยสร้างความสุขให้กับเราได้จริงๆ การติดตามและสนับสนุนศิลปินที่ชื่นชอบไม่จำเป็นต้องมีโมเมนต์ใหญ่โตเสมอไป บางครั้งแค่ได้เห็นรอยยิ้มหรือการกระทำที่ดูแลกันระหว่างโม่และแด็ด นั่นคือประสบการณ์ที่เติมเต็มความสุขให้กับผู้ติดตามอย่างแท้จริง และก็ต้องยอมรับว่าแฟนคลับบางครั้งอาจจะรู้สึกเหงาเล็กน้อยเมื่อไม่สามารถสร้างโมเมนต์พิเศษด้วยตัวเองได้ แต่ทั้งหมดก็เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางที่เราเลือกเป็นแฟนคลับตัวเล็กๆ ที่รักและอยากเก็บความน่ารักของโม่ไว้ในใจ