พอวิ่งไปเรื่อย ๆ ค้นพบว่า ช่วงเวลาที่เรากำลังก้าวฝีเท้าไปข้างหน้าเรื่อย ๆ จิตใจมันสงบนิ่งดี รู้อีกทีเสพติดละ

การวิ่งไม่เพียงแต่เป็นการออกกำลังกายตัวร่างกาย แต่ยังเป็นการเยียวยาจิตใจอย่างหนึ่งด้วย สำหรับผมแล้ว การก้าวฝีเท้าไปอย่างต่อเนื่องทำให้รู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยความเครียดและปัญหาที่เจอในชีวิตประจำวันออกไปมากมาย ผมเริ่มสังเกตตัวเองเมื่อวิ่งไปประมาณ 5 กิโลเมตร จิตใจเริ่มสงบและมีสมาธิในทุก ๆ ก้าวเท้าที่ลื่นไหล เหมือนได้ฟังเสียงหัวใจตัวเองอย่างชัดเจน นอกจากนี้ ปัจจัยสภาพแวดล้อม เช่น การวิ่งขณะที่ฝนตกเล็กน้อย ก็ยิ่งส่งเสริมความรู้สึกนี้ให้ลึกซึ้งขึ้น เมื่อผมเช็คระยะทางและเวลา (5.04 กม. ใช้เวลา 29 นาที 52 วินาที) พร้อมกับระดับความสูงสะสม 118 เมตร ทำให้รู้สึกมั่นใจว่าได้ออกกำลังอย่างมีประสิทธิภาพและไม่หนักเกินไป การมี GAP เวลาในการก้าวเดินช่วยทำให้รู้จังหวะและรักษาความสม่ำเสมอของตัวเอง การรู้จำนวนก้าวและสามารถปรับเปลี่ยนฝีเท้าได้อย่างเหมาะสม ทำให้การวิ่งเป็นกิจกรรมที่สามารถทำซ้ำได้อย่างมีความสุข และบางครั้งเสพติดจนไม่อยากหยุด ผมขอแนะนำให้ใครก็ตามที่กำลังมองหาวิธีคลายเครียดและหาแรงบันดาลใจ ลองหาเวลาวิ่งอย่างสม่ำเสมอ รับรองว่าคุณจะพบความสงบในใจและรับรู้ถึงพลังในตัวเองที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ