ประสบการณ์ประกวดร้องเพลงในรร.
ประสบการณ์ประกวดร้องเพลงวรรณคดีไทยในรร.
สมัยตอนอยู่ม.3 ทางรร.เปิดการแข่งขันเนื่องในวันสุนทรภู่ ซึ่งต้องเป็นเพลงเกี่ยวกับวรรณคดีไทยเรื่องใดก็ได้ ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องที่ท่านสุนทรภู่เป็นผู้ประพันธ์เท่านั้น
เหตุการณ์มีอยู่ว่า เราเสิร์ชหา เจอ 3 เพลงที่รู้สึกสนใจ คือ คำมั่นสัญญา ชั่วนิจนิรันดร บุษบาเสี่ยงเทียน และยอยศพระลอ ซึ่งสามเพลงแรก ผู้เข้าประกวดฮิตที่จะนำมาร้องกันเยอะมาก เราเลยปรึกษากับคุณแม่ ว่าจะร้องเพลงยอยศพระลอ อยากนำเสนอเพลงเก่าให้คนรุ่นใหม่เข้าถึง แต่เนื่องด้วยเนื้อเสียงและลูกคอเราเอื้อนไม่ถึง เรากับแม่เลยคิดที่จะปรับเปลี่ยนสไตล์เพลง และตัดลูกคอลูกเอื้อนบางท่อน ให้เข้ากับวัยรุ่น ยุคนี้ แต่ทำนองและเนื้อร้องยังคงเดิม
พอถึงวันประกวด ผู้เข้าประกวดก็ได้ขึ้นไปร้องเพลงตามลำดับ จนครบหมดทุกคน กรรมการที่เป็นคุณครูภาษาไทยท่านนึง ก็ได้ขึ้นไปพูดก่อนที่จะประกาศว่า "ขอตินิดนึง ผู้ประกวดที่นำเพลงที่แตกต่างและค่อนข้างยากมาร้อง ถ้าทำไม่ได้เหมือนต้นฉบับ ไม่ต้องนำมาร้อง และหวังว่าจะไม่มีแบบนี้อีกในครั้งต่อไป " ทุกคนในห้องดงียบแล้วก็หันมามองเราคนเดียว เราก็ทำได้แค่นิ่ง แอ บไปร้องไห้ในห้องน้ำ พอกลับถึงบ้านไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟัง เพราะรู้สึกผิด ที่นำเพลงยากมาประกวด และเปลี่ยนสไตล์การร้องเพลงเป็นของตัวเอง
สุดท้ายนี้ เราแค่อยากเล่าเรื่องราวที่ติดอยู่ในใจมาตลอด 13 ปี ขอบคุณเพื่อนๆที่อ่านจนจบ ยินดีน้อมรับทุกคอมเม้นท์ค่ะ
เมื่อลองนึกย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่ได้ประกวดร้องเพลงวรรณคดีไทยในโรงเรียน บอกเลยว่าประสบการณ์นี้สอนให้ฉันได้เข้าใจถึงความสำคัญของการรักษาเอกลักษณ์และจิตวิญญาณของเพลงต้นฉบับ แม้ว่าการนำเพลง "ยอยศพระลอ" ซึ่งเป็นเพลงโบราณที่มีความซับซ้อนมาปรับเปลี่ยนเพื่อให้เหมาะกับเสียงและความสามารถของเรานั้น จะเป็นเรื่องที่เสี่ยงและไม่ง่ายก็ตาม หลายครั้งที่เราพยายามทำให้เพลงมีความทันสมัยด้วยการตัดลูกคอลูกเอื้อนบางส่วนออก แต่ยังคงไว้ซึ่งทำนองและเนื้อร้องดั้งเดิม สำหรับฉันแล้วนี่คือการพยายามเชื่อมโยงอดีตและปัจจุบัน เพื่อให้คนรุ่นใหม่เข้าถึงและซึมซับวรรณคดีไทยในรูปแบบที่ไม่ซับซ้อนเกินไป อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ได้รับคำติจากกรรมการว่าควรเก็บเพลงต้นฉบับให้อยู่ในรูปแบบเดิม หากไม่สามารถทำได้เหมือนต้นฉบับ ก็ไม่ควรนำมาประกวด ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่สร้างความเจ็บปวดและกดดันใจไม่น้อย จากประสบการณ์นี้ ฉันได้เรียนรู้ว่าในโลกของศิลปะและดนตรี การสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่น่ายกย่อง แต่เมื่อเราต้องอยู่ในขอบเขตของการแข่งขันและการตัดสินของผู้อื่น เราอาจต้องหาจุดสมดุลระหว่างความคิดสร้างสรรค์และความเคารพต่อผลงานต้นฉบับ สุดท้ายนี้ ประสบการณ์จากการประกวดในครั้งนั้นได้กลายเป็นบทเรียนที่ทำให้ฉันเติบโตขึ้นทั้งในด้านทักษะการร้องและการรับมือกับความคาดหวังหรือคำวิจารณ์ต่างๆ และยังคงเป็นเรื่องราวที่ฉันเก็บเป็นความทรงจำและเรียนรู้จากมันมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา อยากส่งกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังเดินตามความฝัน หรือกำลังเผชิญกับแรงกดดันในด้านศิลปะ ลองเปิดใจรับฟังคำติและมองว่ามันคือโอกาสในการพัฒนาและก้าวไปข้างหน้า อย่ากลัวที่จะลองทำสิ่งใหม่ๆ แม้จะลำบากบ้าง เพราะทุกประสบการณ์ล้วนมีค่าสอนใจที่แตกต่างกันไป
โพสต์ปังมากค่า!🎉 อย่าลืมตอบคอมเมนต์พูดคุยกับเพื่อนๆ และกดติดตามเราไว้ เพื่อดูอัปเดตใหม่ๆ และฮาวทูทำคอนเทนต์ปังๆ!😎 มาโพสต์ใน Lemon8🍋 กันเยอะๆ นะค้า~~✨💕