Looking for a memory

ถ้าพูดถึง “กุยช่ายทอด ตลาดพลู” ส่วนตัวชอบแนวแป้งบางๆ กรอบนอกนิดๆ แต่ไม่อมน้ำมัน แล้วไส้กุยช่ายต้องแน่น หอมผักชัดๆ กินแล้วมันพาให้ย้อนความทรงจำตอนเดินตลาดกับครอบครัวเลยค่ะ ย่าน Talat Phlu ของกินเยอะมาก แต่กุยช่ายทอดแป้งบางแบบที่ตามหานี่ บางทีต้องใช้วิธี “ส่องและถาม” นิดนึงถึงจะเจอร้านถูกใจ ทริคแรกที่เราใช้เวลาไปรอบตลาดพลูคือดู “จังหวะทอด” ค่ะ ร้านที่ทำแป้งบางมักจะกดแผ่นแป้งไม่หนา และทอดไฟกลางค่อนอ่อนให้แผ่นค่อยๆ กรอบ ถ้าเจอร้านที่แผ่นหนาๆ หรือทอดไฟแรงมากจนผิวเข้มไว มักจะได้แป้งหนึบ/แข็งมากกว่ากรอบบาง (แล้วก็ดูดน้ำมันง่ายด้วย) อย่างที่สองคือสังเกต “สีและผิวสัมผัส” ตอนวางขาย กุยช่ายทอดแป้งบางที่ดีสำหรับเรา ผิวจะตึงๆ มีความใสเล็กน้อย ไม่พองหนา และขอบจะกรอบกำลังดี ไม่มันเยิ้ม ถ้าเป็นไปได้ลองสั่ง 1 ชิ้นชิมก่อน แล้วค่อยจัดเพิ่ม เพราะแต่ละร้านแป้งต่างกันมาก เวลา “สั่ง” แนะนำบอกแม่ค้าว่าเอาแบบแป้งบางกรอบ/สะเด็ดน้ำมันหน่อยได้ไหม (หลายร้านยินดีทำให้) แล้วอย่าลืมถามน้ำจิ้มด้วยค่ะ น้ำจิ้มมีผลมาก บางร้านจะออกหวานนำ บางร้านเผ็ดเปรี้ยวกระเทียมชัดๆ ถ้าชอบแนวตลาดพลูแบบดั้งเดิม เราว่าที่เข้ากันสุดคือแนวเปรี้ยวนำ เค็มหวานตาม มีกระเทียมสับเยอะๆ กินแล้วตัดเลี่ยนดี อีกอย่างที่ช่วยให้ได้ร้านถูกใจคือไปช่วงคนเริ่มเยอะๆ หน่อย (ประมาณเย็นๆ) เพราะของจะหมุนไว แป้งไม่ค้าง น้ำมันใหม่กว่า และมักจะได้ชิ้นที่เพิ่งทอดสดๆ ถ้าไปตอนร้านใกล้ปิด บางทีจะเหลือชิ้นที่วางไว้นาน ทำให้แป้งไม่กรอบเท่าที่ควร สุดท้าย ถ้าใครไปเดิน Talat Phlu แล้วเจอร้านไหนที่ทำกุยช่ายทอดแป้งบางจริงๆ ลองจำจุดสังเกตเล็กๆ เช่น ป้ายหน้าร้าน โต๊ะทอด หรือซอยที่อยู่ไว้เลยค่ะ ครั้งหน้าจะได้ตามกลับไปง่ายๆ สำหรับเรา “ตามหารสชาติความทรงจำ” มันสนุกตรงได้ลองหลายร้าน แล้วค่อยๆ เจอร้านที่ใช่ ใครมีพิกัดกุยช่ายทอดตลาดพลูร้านเด็ด แป้งบางไส้แน่น แนะนำกันได้เลยนะคะ