50 ปี “ค่าแรงไทย” โตทันค่ากินไหม? 💸🍚🥗

จากการเปรียบเทียบค่าแรงขั้นต่ำกับราคาของกินพื้นฐาน เช่น ข้าวสารและส้มตำ พบว่าตัวเลขค่าแรงที่โตขึ้นอย่างชัดเจนตลอด 50 ปี อาจทำให้เราคิดว่าชีวิตสบายขึ้นมาก แต่จริงๆ แล้วกำลังซื้อที่แท้จริงของคนทำงานไม่ได้ดีขึ้นตามเพราะราคาค่าครองชีพในหลายด้านก็พุ่งสูงขึ้นเช่นกัน จาก OCR พบข้อมูลว่า ราคาอาหารหลักอย่างข้าวสารเพิ่มจากประมาณ 2.5 บาทต่อกิโลกรัมในปี 2518 เป็นประมาณ 45 บาทต่อกิโลกรัมในปี 2568 ส่วนส้มตำมีราคาปรับขึ้นจากประมาณ 8 บาทต่อจานเป็น 50 บาทต่อจานในช่วงเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นอัตราการเพิ่มขึ้นกว่า 1,500% – 1,700% เทียบกับค่าแรงขั้นต่ำที่เพิ่มขึ้นประมาณ 1,500% ทำให้จำนวนกิโลกรัมข้าวสารที่ซื้อได้ด้วยค่าแรงขั้นต่ำไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก ในขณะที่ส้มตำที่ซื้อได้นั้นยังคงใกล้เคียงเดิม ประสบการณ์ส่วนตัวของผมพบว่าแม้ค่าแรงขั้นต่ำจะดูสูงขึ้น แต่ความจริงแล้วเมื่อรวมค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ค่าน้ำ ค่าไฟ และค่าเช่าบ้าน ก็กินเปลืองค่าใช้จ่ายในแต่ละวันไปพอสมควร กินอาหารนอกบ้านบางทีต้องคิดแล้วคิดอีกเพราะราคาขึ้นไม่หยุด บางครั้งต้องตัดค่าใช้จ่ายบางอย่างออกเพื่อลดภาระทางการเงินทั้งที่รายได้เพิ่มขึ้นไม่มากเท่าของแพง ลองมองในแง่มุมนี้จะเห็นว่า "ค่าแรงโต แต่ค่าครองชีพโตคู่กัน" มีผลกระทบต่อชีวิตประจำวันจริงๆ ควรมีการพิจารณาเรื่องค่าแรงขั้นต่ำให้สอดคล้องกับค่าครองชีพที่แท้จริงและอัตราเงินเฟ้อค่าอาหารและสินค้าเพื่อให้แรงงานสามารถเลี้ยงชีพได้อย่างเหมาะสม ไม่ใช่แค่ตัวเลขบนกระดาษเท่านั้น สุดท้าย ผมอยากชวนทุกคนร่วมกันคอมเมนต์และแชร์ประสบการณ์ว่า ค่าแรงขั้นต่ำที่คุณคิดว่าน่าจะพอเพียงสำหรับการดำรงชีวิตในยุคนี้ควรเป็นเท่าไหร่ และอะไรคือภาระค่าใช้จ่ายหลักที่ทำให้คุณรู้สึกว่าเงินไม่พอใช้ แม้ได้เงินเดือนเพิ่มขึ้นก็ตาม