ผังตระกูล

เวลาอ่านนิยายแฟนตาซีที่มีหลายตระกูล หลายรุ่น เรามักจะหลงว่า “ใครเป็นพี่น้อง/ลูกหลานของใคร” เลยชอบทำ/เปิด “ผังตระกูล” ไว้ข้าง ๆ เหมือนเป็นแผนที่ช่วยอ่าน ซึ่งผังตระกูลของจันทรานวดาราแบ่งเด่น ๆ เป็นฝั่งโนวาดอร์กับลูนาเรีย ฝั่งโนวาดอร์ ถ้าดูตามลำดับเชื้อสายจะเริ่มจากปฐมบุรุษอย่าง “เอเธอร์” (ช่วงเวลาห่างจากปัจจุบันหลายศตวรรษ) แล้วค่อยแตกแขนงมาถึงสายหลักที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์/ผู้สืบทอด ทำให้ตามความสัมพันธ์ของตัวละครสำคัญได้ง่ายขึ้น เช่น ไคลอส, แอริน, อีเรียน และเอเรบอส เวลาเห็นชื่อโผล่ในบทเดียวกันจะไม่สับสนว่าเป็นญาติรุ่นไหน หรือเกี่ยวข้องกันด้วยสายเลือด/การแต่งงาน นอกจากนี้ในผังยังช่วยจำตัวละครประกอบที่คนชอบลืมอย่าง ฟลอริแอน และเรนวาร์ ว่าอยู่ฝั่งเดียวกันหรือเชื่อมกับสายไหน ฝั่งลูนาเรียจะให้ฟีลอีกแบบ เพราะสายเชื้อสายเริ่มจากกลุ่มบรรพบุรุษอย่าง คีรัน, คาร์ล, ดอห์ฮี และเลร่า แล้วค่อยไหลไปสู่รุ่นถัดไป เช่น เกรล, ไดนาดิน และดานีกา จุดที่ผังตระกูลช่วยมากคือเวลาเรื่องเล่าถึง “พันธะ/เครือญาติ” ที่ส่งผลต่อการเมืองหรือคำสัญญาเก่า ๆ เราจะเห็นทันทีว่าทำไมตัวละครถึงตัดสินใจแบบนั้น ทริคส่วนตัวเวลาใช้ผังตระกูลให้อ่านสนุกขึ้น 1) วงชื่อ “ตัวละครที่โผล่บ่อย” ก่อน (เช่น ไคลอส แอริน อีเรียน เอเรบอส) แล้วค่อยไล่ขึ้นไปหาพ่อแม่/ปู่ย่า จะจำเร็วกว่าเริ่มจากบรรพบุรุษ 2) ทำสัญลักษณ์แยก “สายเลือด” กับ “การแต่งงาน” (เช่น ใช้สีต่างกัน) เพราะหลายเรื่องทำให้คนเข้าใจผิดว่าพี่น้อง ทั้งที่เป็นญาติเขย/สะใภ้ 3) ถ้าคุณเคยค้นหาผังตระกูลดัง ๆ อย่างผังตระกูล Targaryen/ผังตระกูลทาร์แกเรียน จะเข้าใจเลยว่าทำไมต้องมีผัง—พอมีหลายรุ่นและชื่อคล้ายกัน ผังช่วยกันงงได้จริง ถ้าเพิ่งเริ่มอ่านจันทรานวดารา แนะนำให้เปิดผังตระกูลโนวาดอร์–ลูนาเรียไว้ตั้งแต่ต้นเล่ม พอเจอชื่อใหม่ ๆ จะเทียบได้ทันที และทำให้จับอารมณ์ “ศึกสายเลือด/พันธะตระกูล” ได้เข้มข้นขึ้นมาก