หลายคนอาจรู้สึกเหมือนกับผมว่า ชีวิตเวลาผ่านไปเปลี่ยนแปลงไปมาก ทั้งการงาน ความรับผิดชอบ หรือความสนใจในหลายด้าน แต่สิ่งหนึ่งที่ดูเหมือนจะไม่เปลี่ยนแปลงเลย คือความรักในการดูการ์ตูนตั้งแต่สมัยเด็กจนถึงตอนนี้ที่วัยเกือบเลข 3 สำหรับผม การ์ตูนไม่ได้เป็นแค่ความบันเทิง แต่เป็นเสมือนพื้นที่ปลอดภัยที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย และยังช่วยให้เราได้เชื่อมต่อกับตัวเองและวัยเด็กที่ไร้กังวล ความรู้สึกตื่นเต้นเมื่อเฝ้ารอโปรแกรมการ์ตูนโปรดในช่วงเย็น หรือความรู้สึกมีความสุขที่ได้ดูเรื่องเดียวกันกับเพื่อนๆ นั้นยังคงอยู่ครบถ้วนเหมือนเดิม นอกจากนี้ ผมพบว่าการดูการ์ตูนยังช่วยกระตุ้นความคิดสร้างสรรค์ และเปิดโอกาสให้เราได้ฝันถึงโลกกว้างที่เต็มไปด้วยจินตนาการ ถึงแม้ตัวเราเองจะเติบโตขึ้นและเผชิญกับความเครียดในชีวิตประจำวัน แต่การ์ตูนยังคงเป็นที่หลบภัยที่ทำให้ใจสบายและมีสุขภาพจิตดีขึ้น ผมอยากเชิญชวนทุกคนที่รู้สึกเหมือนกันว่าความรักในการ์ตูนไม่เคยจางหาย แบ่งปันประสบการณ์หรือเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำดีๆ จากการดูการ์ตูนในวัยเด็กหรือวัยผู้ใหญ่ เพราะบางครั้งการรักษาความสุขเล็กๆ เหล่านี้ อาจช่วยเติมเต็มและทำให้เรามีพลังในการใช้ชีวิตมากขึ้น