How to successfully share hotel management experience in 3 months!
Own a cat hotel.
Yes, we have finished running the hotel, but the hotel we opened is... Cat Hotel. After thinking about doing it for 2-3 years, it's time to have your own business.
And it's a cat hotel in our own house, which gives quiet, calm, privacy to the cat that stays. We take care of it very thoroughly. We do everything ourselves. It suits the most cat slave because we play the cat of the villagers.
Well, someone asks why I never dreamed bigger. Want to be just the owner of a small cat hotel? Yes! I want to do this because I think each happiness is this age and want to be quiet and comfortable rather than struggling to do something that is too big.
Because the comfort of each person is not the same. Our fun and happy to make a cat hotel. And what kind of friends?
# Grown up, want to review # Self review # 40 plus is not convenient # Our home wants a review # The owner
หลายคนทักมาถามว่า “miimeena คือใคร” หรืออยากรู้ที่มาว่าทำไมถึงหันมาเป็นเจ้าของโรงแรมแมว ทั้งที่เรียนบริหารโรงแรมมา เลยอยากเล่าให้ชัดๆ ในมุมประสบการณ์จริงแบบผู้หญิงวัย 40+ ที่อยากทำธุรกิจพอดีตัวและอยู่สบายใจค่ะ สำหรับเรา คำว่า “โรงแรม” ไม่จำเป็นต้องใหญ่หรือหรูเสมอไป แก่นของงานบริการคือความใส่ใจ รายละเอียด และความสม่ำเสมอ ซึ่งเอามาใช้กับโรงแรมแมวได้เต็มๆ เราเริ่มจากสิ่งที่ตัวเองถนัดและรัก (ทาสแมวสุดๆ) แล้วค่อยๆ ทำให้เป็นระบบเหมือนบริหารโรงแรมจริงในเวอร์ชันบ้านๆ สิ่งที่เราทำแล้วช่วยให้ไปได้ไวในช่วงแรกๆ คือ “กำหนดมาตรฐานบริการ” ให้ตัวเองก่อน เช่น 1) รับจำนวนแมวไม่เยอะเพื่อดูแลถึง 2) เน้นความเงียบและความเป็นส่วนตัว 3) ทำความสะอาดเป็นรอบชัดเจน 4) อัปเดตให้เจ้าของน้องวันละกี่ครั้ง แบบนี้ลูกค้าจะรู้สึกอุ่นใจและกลับมาใช้ซ้ำ อีกเรื่องที่คนมองข้ามคือ “ความเชื่อมั่น” โดยเฉพาะธุรกิจฝากเลี้ยงสัตว์ เจ้าของเขาห่วงมาก เราเลยตั้งใจทำจุดเล็กๆ ให้ดูมืออาชีพ เช่น แจ้งกติกาก่อนเข้าพัก (อาหารที่กินได้/ไม่ได้ นิสัยน้อง อาการแพ้ วัคซีน) และบอกสิ่งที่เราดูแลให้ละเอียด พอเขาเห็นว่าเราคิดเผื่อ เขาจะไว้ใจง่ายขึ้น ในมุมชีวิตวัย 40+ เราเจอคำถามคล้ายๆ กันว่า “ทำไมไม่ฝันให้ใหญ่กว่านี้” แต่ความจริงคือ ความสุขของแต่ละคนไม่เท่ากัน เราอยากตื่นมาแล้วทำงานในบ้านที่เรารัก ได้อยู่กับแมว ได้ดูแลลูกค้าแบบไม่เร่งรีบ ธุรกิจเล็กๆ ที่กำลังพอดี ทำให้ใจสงบกว่าไปไล่ตามภาพใหญ่ที่อาจไม่ใช่เรา ถ้าคุณกำลังคิดจะเริ่มอะไรเล็กๆ เหมือนกัน ลองถามตัวเอง 3 ข้อแบบที่เราใช้ค่ะ: เรารักสิ่งนี้พอไหม? เราทำทุกวันไหวไหม? และเรามีความสุขกับ “ความพอดี” ของมันหรือเปล่า ถ้าคำตอบคือใช่ บางทีความสำเร็จของเราอาจไม่ได้วัดจากความใหญ่ แต่วัดจากความสบายใจในทุกวันก็ได้ค่ะ