หลายครั้งที่เราไปขอให้ใครสักคนถ่ายรูปให้เราดูดี ๆ ก็หวังจะได้รูปสวย ๆ ที่ใครเห็นแล้วต้องชม แต่ก็มีหลายสถานการณ์ที่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง เช่นเดียวกับประสบการณ์ที่ผู้เขียนเล่าไว้ในบทความนี้ ประสบการณ์แบบนี้ถือเป็นเรื่องขำขันที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน เพราะความเข้าใจในการถ่ายรูปของแต่ละคนอาจแตกต่างกัน บางคนอาจเน้นถ่ายไกลเพื่อเก็บบรรยากาศเต็ม ๆ แต่ลืมโฟกัสที่ตัวบุคคล หรือบางครั้งถ่ายจากด้านหลังโดยไม่ได้ตั้งใจให้เห็นหน้าชัด ๆ จากประสบการณ์ส่วนตัว การสื่อสารก่อนถ่ายรูปจึงสำคัญมาก เราอาจลองบอกลักษณะรูปภาพที่อยากได้ เช่น ถ่ายใกล้ ถ่ายให้เห็นหน้า หรือหามุมที่คิดว่าจะออกมาดีที่สุด เพื่อให้ผู้ถ่ายเข้าใจและสามารถจัดมุมได้ถูกต้อง นอกจากนี้ การมีความยืดหยุ่นและรู้จักหัวเราะกับภาพที่ไม่สมบูรณ์แบบก็ช่วยสร้างบรรยากาศสนุกสนานและความทรงจำที่ดีในกลุ่มเพื่อนด้วย บางครั้งภาพที่ดูตลก ๆ ก็กลายเป็นเรื่องเล่าที่ทำให้ทุกคนยิ้มได้ในวันข้างหน้า สุดท้ายนี้ การถ่ายภาพคือการจับภาพช่วงเวลาที่สำคัญ บางภาพอาจไม่สวยในมาตรฐานทั่วไป แต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึกและความทรงจำดี ๆ ที่ไม่สามารถวัดค่าด้วยความสมบูรณ์แบบของภาพได้