How many points to walk to Aunt Conquest Phu Sao Dao?

ถ้าใครกำลังหาข้อมูล “ภูสอยดาว เดินกี่จุด” หรืออยากรู้ว่าทางขึ้นโหดแค่ไหน เราว่าการแบ่งเป็น “เนิน/จุดพัก” จะช่วยให้วางแผนง่ายขึ้นมาก เพราะพอรู้ล่วงหน้าว่าต้องเจออะไรบ้าง ใจก็ไม่แกว่งระหว่างทาง จากที่เราเดินจริง จุดที่หลายคนพูดถึงจะเป็นลำดับประมาณนี้: เริ่มจากช่วงเดินวอร์ม ๆ แล้วจะเจอ “เนินส่งญาติ” (ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าหลายคนเริ่มอยากส่งญาติกลับบ้านตรงนี้) เดินต่อไปจะค่อย ๆ เข้าโหมดจริงจังขึ้น พอเริ่มชันและยาวขึ้นก็จะเจอ “เนินปราบเซียน” ซึ่งเป็นช่วงที่ต้องคุมจังหวะหายใจให้ดี อย่าฮึบตามคนอื่นจนเกินกำลัง พอผ่านได้แล้วจะมีช่วงป่ากอ/ทางร่มให้พักแรง กินข้าวเที่ยง หรือนั่งยืดน่องสักนิดช่วยได้มาก หลังจากนั้นจะมี “เนินเสือโคร่ง” ที่หลายคนใช้เป็นหมุดเช็กอินว่ามาไกลแล้วนะ แล้วของจริงที่หลายคนจำได้ไม่ลืมคือ “เนินมรณะ” (แถว ๆ ระดับ 1,410 เมตร) ตรงนี้ชันและรู้สึกยาวเป็นพิเศษ แนะนำให้เดินแบบก้าวสั้น ๆ ช้าแต่ไม่หยุดบ่อย ตั้งเป้าหมายเป็นเสา/โค้งข้างหน้าแทนการมองยอดไกล ๆ จะไม่ท้อ อีกจุดที่เจอบ่อยคือ “แยกวัดใจ” บางช่วงจะมีให้เลือกทางชันมากแต่ได้วิวหมอก กับทางที่เดินง่ายกว่าแต่เนินยาวกว่า เราเลือกตามสภาพอากาศและแรงขาเลย ถ้าฝนลงทางชันอาจลื่นมาก รองเท้าเกาะพื้นดี ๆ สำคัญสุด เรื่องเวลา: วันที่เราเดินเริ่มประมาณ 10.00 น. ถึงลานสนราว 15.40 น. รวมพักแล้วเกือบทั้งช่วงบ่าย ใครวางแผนไปวันฝนหรือแบกหนัก เวลาอาจบวกเพิ่มได้อีก แนะนำออกเช้า ๆ จะเดินไม่ร้อนและมีเวลาเซฟตัวเอง ทริคเตรียมตัวแบบมือใหม่ให้รอด: - แบ่งน้ำเป็นจิบ ๆ อย่ารอหิวน้ำ (เกลือแร่ช่วยมาก) - อาหารกลางวันให้กินง่าย เช่น ขนมปัง กล้วย เจล/ช็อกโกแลต - ถุงกันฝน/เสื้อกันฝนต้องพร้อม เพราะภูสอยดาวหน้าฝนอากาศเปลี่ยนไว - ไม้เทรคกิ้งช่วยเซฟเข่า โดยเฉพาะตอนลง - อย่ารีบช่วงแรก เก็บแรงไว้ให้เนินท้าย ๆ แล้วจะสนุกกว่า สรุปคือ “ภูสอยดาว” ไม่ได้โหดแบบเดินไม่ได้ แต่โหดแบบต้องบริหารแรงให้เป็น รู้จักแต่ละเนินไว้เป็นเช็กลิสต์ จะช่วยให้ใจนิ่ง เดินไปทีละจุด สุดท้ายถึงลานสนแน่นอน