ทำไมชอบเรียก อึ่ง

หลายคนเห็นรูปแล้วถามเหมือนกันว่า “ทำไมถึงเรียกอึ่ง?” ทั้งที่จริง ๆ น้องเป็นกระต่ายสีขาว ไม่ใช่อึ่งกบอะไรเลย แต่พอเลี้ยงไปสักพักจะมี “คำเรียกเล่น” ที่ติดปากเองแบบไม่รู้ตัว ของบ้านเราคือคำว่า “อึ่ง” เพราะเวลาน้องมีน่าทำท่าอึ่งนั่ง จะเก็บขาแนบตัว นั่งพอง ๆ กลม ๆ จนดูเหมือนก้อนขาวตัวอ้วนกลมอยู่หน้ากรง (บางวันยังมีโบว์สีชมพูติดหูซ้ายด้วย ยิ่งเหมือนตุ๊กตาเข้าไปอีก) ท่าอึ่งนั่งของกระต่าย ส่วนใหญ่เป็นท่าที่เขารู้สึกปลอดภัยและสบายตัวนะคะ โดยเฉพาะตอนอากาศเย็น ๆ หรือหลังจากกินอิ่มแล้วจะชอบนั่งนิ่ง ๆ เป็นก้อน บางตัวจะทำ “หน้าอึ่ง” คือมองนิ่งมาก จ้องตาเราแบบไม่กะพริบ เหมือนกำลังใช้พลังจิตอยู่จริง ๆ ตอนแรกเราก็แอบงงว่าโกรธไหม หรือไม่สบายรึเปล่า แต่พอสังเกตดี ๆ ถ้าหูไม่ลู่ หายใจปกติ แล้วเขายังคงมานั่งใกล้ ๆ แปลว่าน่าจะเป็นโหมดชิลล์มากกว่า หลายคนเสิร์ชคำว่า อึ่งขาว / น้องอึ่ง เพราะอยากดูภาพน่ารัก ๆ แนวนี้ เราว่ามันเป็นเสน่ห์ของสัตว์เลี้ยงที่ “ทำท่าเหมือนอีกสายพันธุ์” แบบไม่ตั้งใจ เหมือนกระต่ายที่ทำตัวเป็นกบ หรือแมวที่นอนเหมือนขนมปัง ซึ่งพอจับจังหวะได้ เราจะรู้มุมถ่ายที่ทำให้ความกลมเด่นขึ้น เช่น ถ่ายระดับพื้นให้เห็นทรงก้อนชัด ๆ หรือถ่ายหน้าตรงตอนเขานิ่ง ๆ จะได้ฟีลหน้าอึ่งแบบเต็ม ๆ ที่บ้านเราชอบเก็บโมเมนต์นี้ไว้มาก เพราะแค่ดูรูปก็หายเหนื่อยแล้ว แต่อยากชวนแยกนิดนึงสำหรับคนที่ค้นหา “ชนิดของอึ่ง” หรือ “อึ่งกบ” แบบข้อมูลจริง ๆ นะคะ อึ่งเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำคนละกลุ่มกับกระต่ายเลย ของเราที่เรียก “อึ่ง” เป็นแค่ชื่อเล่นจากท่านั่งและหน้าตานิ่ง ๆ เท่านั้น ไม่ได้หมายถึงสายพันธุ์ใด ๆ ของกระต่าย ถ้าใครที่บ้านมีสัตว์เลี้ยงแล้วมีฉายาแปลก ๆ เหมือนกัน ลองสังเกตท่านั่งประจำตัวหรือสี/ลายที่เด่น ๆ ดูค่ะ บางทีชื่อเล่นที่มาจากโมเมนต์เล็ก ๆ แบบนี้แหละ จะกลายเป็นความทรงจำที่น่ารักที่สุดของบ้านเรา