เป็นที่พึ่งเสียสละเสมอ เป็นผู้ให้ แต่ไม่เคยได้รับ
ทุกวันนี้ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ฉันต้องการอะไรกันแน่ในชีวิต
เป้าหมายคืออะไร อะไรคือความสุข อะไรคือสิ่งที่ฉันทำได้ดี และมันคือทางของฉัน ฉันแค่ใช้ชีวิตให้ผ่านไปวันๆ วันไหนไม่ค่อยคิดมาก ก็ถือว่าเป็นวันที่ดี1 วัน
ไม่มีไฟ ไร้พลังงาน ไม่มีกำลังใจ มันเหมือนโดดเดี่ยวมาก
มันมืด ไม่มีสีสัน มีแต่ความกลัว และความเปลี่ยวใจ
หลายอารมณ์ ไม่กล้าหวัง ไม่ค าดหวัง กลัวผิดหวัง
ได้แต่ทำหน้าที่ปัจจุบันให้ผ่านไปให้ดีที่สุด ไม่รู้ว่าวันไหนจะมีความสุขจริงๆสักที
ถ้าหมอถามฉันอีกครั้งในตอนรักษาภาวะซึมเศร้า
ความสุขของฉันคืออะไร ถึงวันนี้ฉันยังคงหาคำตอบไม่ได้
ว่าความสุขของฉันคืออะไร ฉันลืมตัวเองไปหมดแล้ว
ไม่กล้าแม้แต่จะเป็นตัวของตัวเอง มันล้ม มันพลาด
มันจม จนกลัวความผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เลยปิดบังความเจ็บปวดไว้ด้วยการไม่กล้าทำอะไรอีกเลย
อยู่ต่อไปด้วยความว่างเปล่า แบบสิ้นยินดี








































