เมื่อได้เห็นภาพและคำบรรยายถึงความคิดถึงบ้านของคนไทยที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น เป็นภาพสะท้อนความรู้สึกของผู้ที่ต้องไปไกลบ้านนานปีและต้องเผชิญกับความคิดถึงครอบครัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งตากับยายที่แก่ตัวลงทุกวัน สิ่งเล็กๆ อย่างกับข้าวที่ยายทำให้กินเมื่อครั้งยังเด็กตำบลด้วยความห่วงใย กลายเป็นสิ่งประทับใจที่ไม่สามารถหาได้ในต่างแดน การห่างไกลบ้านมากกว่า 3 ปีทำให้ความทรงจำเกี่ยวกับธรรมชาติท้องทุ่งนาและข้าวที่งดงามจากบ้านเกิดเป็นแรงบันดาลใจและพลังใจให้กับหลายๆ คนในชุมชนคนไทยในญี่ปุ่น ภาพและคำบรรยายเหล่านี้ช่วยย้ำเตือนถึงรากเหง้าของตัวตนและความเป็นมาของชีวิต เป็นการสื่อสารถึงความรักและความผูกพันที่ไม่เคยเลือนหายแม้ในระยะทางและเวลาห่างไกล นอกจากนี้ ยังมีความรู้สึกของการเก็บเงินและทำงานหนัก เพื่อจะมีโอกาสกลับบ้านจริงๆ สะท้อนให้เห็นถึงความมุ่งมั่นและการเสียสละของคนไกลบ้านที่มุ่งหวังจะได้กลับไปสัมผัสกับชีวิตในถิ่นฐานเดิมอีกครั้ง แฮชแท็กเช่น #คนไทยในญี่ปุ่นและ #japan ยังช่วยเชื่อมโยงผู้คนที่มีประสบการณ์คล้ายกัน สร้างชุมชนออนไลน์เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้สึกและให้กำลังใจกัน คนไทยในต่างแดนหลายคนอาจพบว่าการรักษาความผูกพันกับบ้านเกิดและครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญยิ่งทั้งในแง่จิตใจและสังคม สำหรับใครที่กำลังรู้สึกคิดถึงบ้าน หรืออยากเข้าใจความรู้สึกนี้ ลองแบ่งปันเรื่องราวและประสบการณ์ผ่านแพลตฟอร์มสังคมออนไลน์อย่าง Lemon8 กันดู เพราะการแสดงออกถึงความรู้สึกและการได้พบปะแลกเปลี่ยนกับคนที่มีความรู้สึกเหมือนกัน ย่อมช่วยให้เรารับมือกับความเหงาและความคิดถึงได้ดีขึ้นอย่างแท้จริง