สมองดี ลำไส้ดี...ไม่ใช่คำพูดลอย ๆ

ตอนแรกฉันก็สงสัยคำว่า “สมองจริง” เหมือนกัน ว่ามันคือสมองที่ทำงานได้เต็มที่ คิดชัด ตัดสินใจไว อารมณ์นิ่ง ไม่วอกแวกง่ายใช่ไหม? แต่พอเริ่มสังเกตตัวเองจริง ๆ ช่วงที่ทำงานหนัก นอนน้อย กินหวาน/ของแปรรูปบ่อย ๆ จะมีอาการแบบเดิมวนมาเลย: สมองมึน เบลอ หงุดหงิดง่าย โฟกัสสั้น บางวันใจตก ๆ เหมือนจะซึมเศร้า ทั้งที่ไม่ได้มีเหตุการณ์ใหญ่โตอะไร สิ่งที่ช่วยให้ฉัน “กลับมาเป็นสมองจริง” มากขึ้น คือเริ่มดูแลลำไส้แบบเป็นระบบ เพราะลำไส้กับสมองสื่อสารกันตลอดผ่านเส้นประสาทเวกัส และสารสื่อประสาทอย่างเซโรโทนินที่ส่วนใหญ่สร้างจากลำไส้ พอเข้าใจจุดนี้ ฉันเลยไม่โทษตัวเองว่าอ่อนแออย่างเดียว แต่หันมาจัดอาหารให้จุลินทรีย์ดีในท้องทำงานง่ายขึ้น สิ่งที่ฉันทำ (ทำตามนี้ 2–3 สัปดาห์จะเห็นความต่างชัด): 1) เพิ่ม “โปรไบโอติกส์” วันละนิด ฉันเลือกแบบที่กินง่ายและเข้ากับชีวิต เช่น โยเกิร์ตรสธรรมชาติ, กิมจิ, ผักดองธรรมชาติ, มิโสะ (ใส่ซุปอุ่น ๆ) เคล็ดลับคือเริ่มทีละน้อยก่อน เพราะบางคนท้องอืดได้ถ้าเพิ่มเร็วเกินไป 2) เติม “พรีไบโอติกส์” ให้เป็นอาหารของเชื้อดี อันนี้คือกลุ่มไฟเบอร์ที่เชื้อดีชอบมาก เช่น กล้วย, มะม่วงสุก, หอมหัวใหญ่, กระเทียม, หน่อไม้ฝรั่ง ฉันทำง่าย ๆ คือเพิ่มหอม/กระเทียมในเมนูผัด หรือกินผลไม้เป็นของว่างแทนขนมหวาน 3) ลดตัวทำร้ายลำไส้แบบที่เห็นผลจริง ฉันไม่ตัดหมด แต่ลด “น้ำตาลขาว” และ “อาหารแปรรูป” ก่อน เพราะสองอย่างนี้ทำให้ท้องปั่นป่วนและอยากของหวานหนักขึ้นเป็นวงจร พอลดได้ อาการง่วงหลังอาหารและความหงุดหงิดช่วงบ่ายเบาลงมาก 4) เช็กสัญญาณจากร่างกาย เพื่อรู้ว่ามาถูกทางไหม ของฉันจะดู 4 อย่าง: การขับถ่ายสม่ำเสมอ, ท้องไม่อืด, หลับลึกขึ้น, อารมณ์นิ่งขึ้น/คิดชัดขึ้น ถ้าอย่างใดอย่างหนึ่งดีขึ้น แปลว่าลำไส้เริ่มตอบสนองแล้ว สำหรับฉัน “สมองจริง” ไม่ได้เริ่มที่การฝืนคิดให้เก่งขึ้นอย่างเดียว แต่มันเริ่มจากทำให้ลำไส้สงบและแข็งแรงก่อน พอท้องดี สมองก็ดีตามแบบที่สัมผัสได้จริง ๆ