ในชีวิตประจำวัน หลายคนมักรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบต่อความรู้สึกของคนรอบข้างเพราะไม่อยากทำให้ใครเสียใจหรือผิดหวัง แต่จากประสบการณ์ตรง เมื่อเราแบกรับความรู้สึกแย่ของคนอื่นไว้เป็นเวลานาน มันกลับกลายเป็นภาระทางใจที่หนักหน่วง และทำให้ตัวเราเองรู้สึกเหนื่อยล้าและหมดกำลังใจได้ง่าย ผมเคยเผชิญกับสถานการณ์ที่ต้องพยายามรักษาความรู้สึกของเพื่อนหรือคนในครอบครัว จนลืมใส่ใจความรู้สึกของตัวเอง จนกระทั่งเริ่มรู้ว่าการที่เราจะช่วยเหลือใครได้จริงๆ ต้องเริ่มจากการดูแลตัวเองก่อน การกำหนดขอบเขตในการรับฟังและช่วยเหลือเป็นสิ่งสำคัญ ข้อความในวันที่ 19 มีนาคมนี้เตือนใจผมเสมอว่า ไม่จำเป็นต้องแบกรับความรู้สึกแย่ๆ ของคนอื่นจนทำให้ตัวเองเจ็บปวด ลองเปิดใจสื่อสารอย่างจริงใจพร้อมกับรักษาความสมดุลของความรู้สึกตัวเอง เราจะสามารถมีความสุขและสุขภาพจิตที่ดีขึ้นได้มากกว่าการปิดกั้นหรือพยายามอดทนเงียบๆ สุดท้าย การเรียนรู้ที่จะรักและยอมรับความรู้สึกของตัวเองก่อนนั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับการมีความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น ให้คำพูดนี้เป็นแรงบันดาลใจสำหรับทุกคนที่อ่านบทความนี้ในวันนี้ เพื่อให้เราไม่ลืมที่จะดูแลหัวใจของตัวเองเช่นเดียวกับการดูแลหัวใจผู้อื่น