หลายครั้งที่เราได้ยินคำถามว่า "ทำไมไม่มีแฟน?" มันเหมือนเป็นคำถามติดปากที่ใคร ๆ ก็ชอบถามคนโสด ซึ่งบางครั้งมันก็ทำให้รู้สึกอึดอัดหรือแม้กระทั่งถูกกดดันเหมือนไม่มีแฟนคือปัญหาใหญ่ในชีวิต ในประสบการณ์ส่วนตัว ฉันก็เคยเจอช่วงเวลาที่รู้สึกเหมือนว่าความรักเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก เหมือนกับว่าเทพเซียนอย่างเรา "มิอาจมีความรัก" ได้ตามกฎสวรรค์ที่ไม่เข้าใจ เหมือนกับมีเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้ความรักไม่เข้ามาหา การรู้สึกแบบนี้ทำให้เกิดมุมมองใหม่ ๆ ว่าการโสดบางครั้งก็เป็นช่วงเวลาของการเติบโตและเรียนรู้ตัวเองมากกว่าการมองหาใครสักคนเพื่อเติมเต็ม สิ่งสำคัญคือการยอมรับและรักตัวเองในช่วงเวลานี้ เข้าใจว่าการมีความรักไม่ใช่เครื่องชี้วัดความสุขหรือคุณค่าในตัวเองเสมอไป การใช้เวลาทำความรู้จักตัวเองและตั้งเป้าหมายให้ชีวิตเป็นเรื่องที่มีค่าเช่นกัน นอกจากนี้ยังช่วยสร้างความมั่นคงทางใจที่ดีเมื่อถึงเวลาที่พร้อมเปิดใจให้ใครสักคนเข้ามา นอกจากนี้ การเลิกกังวลเรื่องที่คนอื่นจะคิดหรือถามบ่อย ๆ ก็ถือเป็นการปลดปล่อยตัวเอง และสุดท้ายความรักจะมาเมื่อถึงเวลาที่มันควรจะมา ไม่จำเป็นต้องเร่งรัดหรือถูกบีบให้รีบมีใครสักคน เพียงแค่รักตัวเองและใช้ชีวิตให้เต็มที่ ทุกอย่างจะดีเองในแบบของมัน