ในช่วงเวลาวัยรุ่นยุค 90 หลายคนมีความทรงจำที่อบอุ่นและแสนคิดถึงเกี่ยวกับคนที่เคยหมายปองหรือผู้สาวเก่า ซึ่งแม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ความรู้สึกเหล่านั้นก็ยังคงวนเวียนอยู่ในใจอย่างคงที่ ในฐานะคนหนึ่งที่เคยผ่านช่วงเวลานั้นและเพิ่งมานั่งคิดทบทวนอีกครั้ง ผมอยากเล่าถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นซ้ำๆ เหมือนเดิมแม้จะทํางานวนไปทุกวัน ในยุคนั้น การสื่อสารยังไม่ทันสมัยเหมือนตอนนี้ จึงทําให้ความสัมพันธ์บางอย่างมีความรู้สึกพิเศษและลึกซึ้งกว่าปัจจุบัน เรามักจะแอบคิดถึงกันผ่านเพลงหรือคำพูดในวงสนทนา ความทรงจำเหล่านั้นยังคงทรงพลังจนทำให้รู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปในวัยเยาว์ทุกครั้งที่คิดถึง อีกทั้งการที่มีแฮชแท็กเช่น #แอบคิดถึง, #ผู้สาวเก่าอย่าเว้าดัง, #วัยรุ่นยุค90เขารู้กัน และ #ทํางานวนไป แสดงให้เห็นว่าหลายๆ คนก็ยังคงมีความรู้สึกเดียวกัน คล้ายกับว่าความรักในอดีตและความหลังวัยรุ่นเป็นสิ่งที่หล่อหลอมตัวตนของเราให้แข็งแรงยิ่งขึ้น แม้ในปัจจุบันจะต้องเผชิญกับความวุ่นวายของชีวิตการทํางานและความรับผิดชอบมากมาย แต่ความทรงจำในวัยรุ่นก็ยังเป็นสิ่งที่เติมเต็มหัวใจได้อย่างดี ผมอยากแนะนำให้ทุกคนลองหาเวลานั่งย้อนความทรงจำเหล่านั้นให้ชัดเจน เพื่อที่จะเข้าใจตัวเองและรู้สึกขอบคุณสิ่งที่ผ่านมา ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะกลายเป็นแรงบันดาลใจให้เราก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคงและมีความสุขมากขึ้นในทุกวัน