ในช่วงวันหยุดยาวอย่างสงกรานต์ หลายคนคงมีความรู้สึกเหมือนกันว่าเวลาที่ได้อยู่บ้านกลับผ่านไปไวเกินกว่าที่คาดคิด ความรู้สึกนี้มักเกิดขึ้นกับคนที่โตขึ้นและเริ่มเข้าใจคุณค่าของครอบครัวและคนที่เรารัก โดยเฉพาะกับการได้กลับไปหาย่า ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ได้เติมเต็มความรักและอบอุ่นใจ ผมเองก็เคยรู้สึกแบบนี้เหมือนกันทุกครั้งที่วันหยุดยาวมาถึง ความดีใจที่ได้กลับบ้าน อยากจะหยุดเวลาที่ตรงนั้นนานๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกกลายเป็นความเศร้าเมื่อใกล้ถึงเวลาต้องกลับ เพราะรู้ว่าการกลับจะทำให้วันหยุดที่คาดว่าจะยาวเต็มที่กลับรู้สึกสั้นลงและผ่านไปอย่างรวดเร็ว สิ่งที่ช่วยได้คือการใช้เวลาที่อยู่บ้านให้คุ้มค่าที่สุด เช่น การนั่งคุยกับคุณย่า ทำอาหารร่วมกัน หรือช่วยกันทำกิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ความทรงจำเหล่านี้จะกลายเป็นสิ่งที่เติมเต็มจิตใจและทำให้ความรู้สึกเศร้าน้อยลงเมื่อถึงเวลาจากลา นอกจากนี้ การวางแผนล่วงหน้าเพื่อให้วันหยุดมีความหมาย เช่น นัดหมายเจอเพื่อน หรือหากิจกรรมที่ชอบทำร่วมกับคนในครอบครัว จะช่วยให้วันหยุดยาวนี้เต็มไปด้วยช่วงเวลาที่มีค่ามากขึ้น และทำให้เราไม่รู้สึกว่าวันหยุดนั้นสั้นเกินไป ท้ายที่สุด การแลกเปลี่ยนความรู้สึกนี้กับเพื่อนหรือคนใกล้ชิดก็เป็นอีกวิธีที่จะช่วยให้เรารู้สึกไม่โดดเดี่ยวในความรู้สึกที่ซับซ้อนของวันหยุดยาว เป็นการเปิดใจและรับฟังกันทั้งความดีใจและความเศร้าที่เกิดขึ้น เหมือนที่หลายคนมีความรู้สึกคล้ายๆ กันในช่วงวันหยุดยาวอย่างสงกรานต์