ทุกครั้งที่ผมไปตลาดวัว สิ่งหนึ่งที่ต้องเตรียมไว้เสมอคือข้าวสำหรับหมาที่นั่น เพราะหมาตลาดวัวไม่ได้กินแค่ของทั่วไป แต่เลือกกินแต่ของที่ชอบจริงๆ อย่างเช่นข้าวผสมกับปลาป๋องซึ่งได้รับความนิยมมาก ตัวหมาเหล่านี้เหมือนกับเพื่อนร่วมทางในตลาด มีความรู้สึกผูกพันจนทำให้รู้สึกอุ่นใจเวลาที่มีพวกมันอยู่ใกล้ๆ ผมจำได้ว่ามีหมาตัวหนึ่งเลือกกินเฉพาะที่ขุนด้วยปลาป๋องเท่านั้น ไม่ว่าจะวางอะไรให้อย่างไร ก็ไม่ยอมกินสักที นี่ทำให้ผมนึกถึงคำว่า "เป็นหมาที่เลือกกินแต่กับ" อย่างแท้จริง การดูแลหมาที่ตลาดวัวไม่เพียงแต่เป็นการช่วยเหลือสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของ แต่ยังสร้างสัมพันธ์อันดีระหว่างคนกับสัตว์ ทำให้ตลาดแห่งนี้ดูอบอุ่นและมีชีวิตชีวามากขึ้น นอกจากเรื่องอาหารแล้ว บรรยากาศในตลาดที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความเอ็นดูของคนที่มีต่อหมานั้น เป็นภาพที่น่าประทับใจมาก มันทำให้ผมเข้าใจได้ว่าการทำดีกับสิ่งที่อ่อนแอกว่า แม้จะเป็นแค่หมาตลาด ก็สามารถเติมเต็มหัวใจและสร้างสุขภาพจิตที่ดีให้กับเราได้มากเลยทีเดียว