ฟ้อนเงี้ยวเป็นหนึ่งในศิลปวัฒนธรรมล้านนาที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ดนตรีประกอบฟ้อนเงี้ยวมักใช้เครื่องดนตรีพื้นเมือง เช่น ขิม เพื่อสร้างบรรยากาศที่มีความอ่อนหวานและละเอียดอ่อน ขิมเองเป็นเครื่องสายที่มีเสียงนุ่มนวล มีเสน่ห์เป็นเอกลักษณ์ โดยการบรรเลงขิมในฟ้อนเงี้ยวนั้น จะเน้นที่ลีลาการสัมผัสสายที่ชวนให้คนฟังได้ปล่อยใจไปกับจังหวะดนตรี ควบคู่ไปกับท่วงท่าการฟ้อนที่ชวนมองอย่างพลิ้วไหว ความสัมพันธ์ระหว่างเสียงดนตรีและการฟ้อนเงี้ยวมอบประสบการณ์ที่ลึกซึ้งและอิ่มเอมใจ ขณะฟังเสียงขิมพร้อมชมการฟ้อนที่ใช้ท่วงท่าอ่อนช้อยจะเหมือนการเดินทางไปสู่อดีตของวัฒนธรรมล้านนาที่งดงามและเต็มไปด้วยความหมาย ข้อมูลจากการเรียนรู้ในชุมชนท้องถิ่นพบว่า ฟ้อนเงี้ยวยังเป็นสัญลักษณ์ของความสามัคคีและความเคารพต่อธรรมชาติและบรรพบุรุษ การจัดแสดงฟ้อนนี้ไม่เพียงแต่เป็นการถ่ายทอดศิลปะแต่ยังเป็นการผูกพันจิตใจของคนในชุมชนเข้าด้วยกัน การรับชมการฟ้อนเงี้ยวกับเสียงขิมบรรเลงนั้น สามารถสร้างความรู้สึกสงบและรู้สึกใกล้ชิดกับวัฒนธรรมไทยล้านนาอย่างแท้จริง นอกจากนี้ยังเป็นวิธีหนึ่งในการส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปะดั้งเดิมให้อยู่คู่กับยุคสมัย ปัจจุบันมีหลากหลายกลุ่มศิลปินและชุมชนที่ยังคงพยายามสืบสานและเผยแพร่ศิลปะพื้นบ้านนี้ ผ่านการจัดแสดงและกิจกรรมสร้างสรรค์ต่าง ๆ ที่ช่วยให้คนรุ่นใหม่และคนต่างชาติได้รู้จักและชื่นชมความงามของฟ้อนเงี้ยวและเสียงขิมในท่วงทำนองที่พริ้วไหว โดยสรุป ฟ้อนเงี้ยวพร้อมเสียงขิมไม่ใช่เพียงแค่ศิลปะการแสดง แต่เป็นการผสมผสานของวัฒนธรรมและดนตรีที่ถ่ายทอดความรู้สึกและเรื่องราวของชาวล้านนาอย่างลึกซึ้ง หมายความว่า ทุกครั้งที่เสียงขิมแตะลงบนสาย พร้อมกับร่ายรำอย่างอ่อนช้อย ถ่ายทอดความงดงามเหนือกาลเวลาและเสน่ห์ที่ตราตรึงในหัวใจของผู้ชมทุกคน