หางจู
เด็กหญิงอายุ 17 ปีถูกบังคับให้ย้ายโรงเรียนเพราะเธอถูกทำร้ายในกลุ่มเมื่อเธออยู่ในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ในขณะที่ไม่คุ้นเคยกับโรงเรียนใหม่ของเธอเสียงร้องที่สวยงามของเธอก็ได้ยินโดยเพื่อนร่วมชั้นของเธอซึ่งทำให้เธอกลายเป็นเพื่อนกับทุกคน และในที่สุดเธอก็เริ่มฟื้นความหวัง แต่เธอก็ถูกต้อนจนมุมด้วยเงาของอดีต
เรื่องราวมีพื้นฐานมาจากเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นในปี 2547
จากจุดเริ่มต้นฉันเป็นเหมือน "สิ่งนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร" ฉันไม่เข้าใจเรื่องราวจริงๆ แต่เมื่อเรื่องราวดำเนินไปเหตุผลก็ค่อยๆกลายเป็น..
ซื่อสัตย์หรือไม่ที่อดีตและปัจจุบันเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน??? มันยากที่จะเข้าใจ
สิ่งที่โหดร้ายและน่ากลัวเกี่ยวกับเรื่องนี้คือเด็กชาย 43 คนและเด็กหญิงอายุ 17 ปีสองคน..
และทำไมเหยื่อจึงควรมีชีวิตอยู่เพื่อซ่อน.. ผู้กระทำความผิดพยายามที่จะจมน้ำตาย?
แม่และพ่อของ Langgongju นั้นแย่ที่สุด
พ่อแม่ของผู้กระทำความผิดต่ำที่สุด
พยายามปกป้องลูกชายของเขาอย่างสิ้นหวังโดยไม่ขอโทษในขณะที่ลูกชายของเขาข่มขืนพวกเขา
เมื่อมีการเปิดเผยที่อยู่ของฮั่นกงจู ฉากที่พ่อแม่ของผู้กระทำความผิดตำหนิและไล่ล่าฮั่นกงจูนั้นน่าขยะแขยง
ฉันก็ไม่รู้สึกดีกับตอนจบเช่นกัน
หางจูจะเป็นคนสุดท้าย..
หากคุณดูเหตุการณ์ในวิกิพีเดีย มันไม่ได้ร้ายแรงมากนัก แต่จริงๆ แล้วมันเป็นเหตุการณ์ที่สำคัญมาก
สิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้น
ฮันกงจูในหนังอายุ 17 ปี
อันที่จริงเขาอายุเพียง 14 ปีในชั้นประถมศึกษาปีที่สองของโรงเรียนมัธยม
ฮันกงจูสามารถเห็นได้ใน U-NEXT
※本作は性暴力を題材にしていて、気分が落ち込みやすい内容です。視聴前に心のコンディションを優先してください。 『ハン・ゴンジュ 17歳の涙』が検索される理由って、「実話なの？」「実際の事件は？」「あらすじを先に知りたい」「Amazonプライムで見れる？」みたいに、観る前の不安を減らしたい人が多いからだと思いました。私も同じで、観終わってからWikipedia等で背景を見て、映画の重さがさらに現実味を帯びてきて言葉が出ませんでした。 まず“実話かどうか”ですが、これは2000年代に韓国で実際に起きた事件をベースにした作品として知られています。映画はフィクション要素を含みつつも、被害者が「被害を受けた後も追い詰められる」構造を丁寧に描いていて、単なるショック目的ではなく、社会の理不尽さがじわじわ刺さるタイプでした。 あらすじのポイントは、過去と現在が行き来すること。最初は「なぜこうなったの？」と置いていかれる感じがあるんですが、断片がつながると、彼女がどれだけ普通の生活（友達、歌声、居場所）を取り戻そうとしていたかが分かって苦しくなります。時系列が分かりにくい人は、 ・現在：転校先で少しずつ人と関われる ・過去：事件とその後の圧力・孤立 この2本が交互に来る、と意識すると整理しやすかったです。 「事件」という言葉で検索する人が多いのも納得で、作品内では“加害”そのものだけでなく、周囲の大人（親含む）の反応が本当に胸糞…と感じました。被害者が隠れるように生きなきゃいけない空気、加害側が守られるように見える瞬間があって、観ていて怒りと無力感が一緒に来ます。 配信については時期で変動しますが、記事内にもある通りU-NEXTで見られることが多い印象です。Amazonプライム（アマプラ）は「見放題」になったり「レンタル」になったり入れ替わるので、観る直前に作品ページで“Prime”表記（見放題か／レンタルか）を確認するのがおすすめです。 個人的には、観終わったあとにすぐ明るい作品を一本用意しておくと気持ちの切り替えが少し楽でした。重いけれど、目をそらし続けてはいけない現実を突きつける映画だと思います。
