🎬 Idi Kadai - A South Indian Leather That Looks So Fuzzy
Just finished watching, like, uh... that's all our lives are simple, but totally heartbreaking.
Tell a man who was born in a small village, whose parents had a curry shop, but he was a young boy who wanted to grow up outside the village to get a big job in the company and love his boss's daughter to get married.
But when my dad suddenly died, and my mom died, and my life was so broken, he felt like he had to come back to his curry shop or everything his parents had built would disappear.
So I asked to cancel the wedding, the boss was angry, the younger lady followed the story until the village was busy, but the movie took it without stress, with a bad joke in the Indian style, until the end of everything was perfect for real life.
I like the ending very much
The hero chose to sell curry rice, spend the house he ran away from, but it was his real pleasure, and he went back to his old high school love.
A naive movie, but it's so heartfelt that life doesn't always have to be great, just knowing where to stand is enough.
Who wants to see a warm Indian movie. Good ending. Home feed.
Tell me Idi Kadai is, yes, the best. 💕
P.S. There is on Netflix (no Thai dub) and a little dance, she 💗
# Indian leather # South India # Indian movie review # netfilx # netflix movie
ถ้าใครกำลังหา “Idli Kadai” แล้วลังเลว่าจะดูดีไหม ขอแชร์ความรู้สึกหลังดูแบบคนชอบหนังฟีลบ้าน ๆ นะคะ เรื่องนี้เป็นหนังอินเดียใต้ที่ไม่ได้มาแนวอลังการหรือเต้นยาว ๆ แต่เน้นความละมุนของชีวิตจริงมากกว่า เหมือนดูคนหนึ่งที่เคยอยากหนีบ้านไปโตในเมือง สุดท้ายเจอเหตุการณ์ที่ทำให้ต้องกลับมาทบทวนว่าอะไรสำคัญกับตัวเองจริง ๆ สิ่งที่ชอบคือบรรยากาศ “หมู่บ้านเล็ก ๆ + ร้านข้าวแกงของครอบครัว” มันทำให้เรื่องดูมีราก มีความอบอุ่นแบบจับต้องได้ ในหัวฉันจะเห็นภาพพระเอกยืนถือผักกับปิ่นโต (ในโปสเตอร์ก็ให้อารมณ์นั้นเลย) เหมือนสื่อว่าเขาไม่ได้กลับมาแบบเท่ ๆ แต่กลับมาแบบคนธรรมดาที่เลือกแบกรับหน้าที่ และค่อย ๆ เจอความสุขจากสิ่งเรียบง่าย พล็อตโดยรวมไม่ซับซ้อน แต่จุดเด่นคือ “ความจริงใจ” ของการตัดสินใจ—การยกเลิกเส้นทางที่คนอื่นมองว่าดี (งานใหญ่ ความรักที่กำลังไปถึงงานแต่ง) เพื่อกลับมาปกป้องสิ่งที่พ่อแม่สร้างไว้ หนังไม่ได้ทำให้มันดูสวยงามเวอร์ ๆ นะคะ มันยังมีความวุ่น ความขัดแย้ง และความนอยด์ของคนในเรื่อง แต่เล่าแบบไม่กดดันจนเหนื่อย มีมุกตลกร้ายแทรกเป็นระยะ ทำให้ดูเพลินขึ้น เรื่องความรักก็เป็นอีกมุมที่เราว่าดี เพราะมันไม่ได้ขายแค่โรแมนติกอย่างเดียว แต่โยงกับ “การเติบโต” และการยอมรับตัวเองด้วย ตอนท้ายที่ทุกอย่างลงตัวแบบพอดี ๆ คือทำให้รู้สึกฮีลใจมาก เหมือนหนังบอกว่า ชีวิตไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่ แค่เลือกยืนในที่ที่เราเป็นเราได้จริงก็พอ ใครจะดูใน Netflix แนะนำเตรียมใจเรื่อง “ไม่มีพากย์ไทย” นะคะ (มีซับ) แต่ภาษาหนังดูไม่ยาก และจังหวะเล่าเรื่องค่อนข้างลื่น สำหรับคนที่กลัวหนังอินเดียจะเต้นเยอะ เรื่องนี้เต้นน้อย ดูได้สบาย ๆ เหมาะกับคืนที่อยากดูอะไรอบอุ่น จบดี แล้วนอนหลับแบบใจเบา ๆ
