Episode 7 - Grandma
News that the fog has a baby.
Get to Bangkok faster than rainwater thought.
And the person who arrived in Lampang on a rainy morning was -
"Mom..."
The fog sighed softly at the sight of a middle-aged woman in a elegant dress standing in front of the clinic.
Lady Print Lada
His mother.
"Mom called many calls. Why didn't you accept?"
"I'm busy."
"Busy raising children?"
That tone is not loud.
But immediately cool the air around you.
The fog was a little stilled before answering.
"Yes, my son."
Elderly girl with tight mouth
She didn't think the kid really existed.
And I don't think...
The fog will accept that child so easily.
"Mom wants to talk to that girl."
The fog immediately frowned.
"Mom, sir -"
"Or you'll protect it again."
That speech immediately cooled the eyes of the fog.
"Don't call rainwater like that."
The atmosphere fell silent for a moment.
Before Countess Print, Lada walked down to the candy shop below without saying anything else.
As soon as the store door opens,
Bangkok -
The rainwater was immediately disrupted.
She remembers this girl well.
Remember, even after five years,
The one who said to her,
"If you love the fog, don't ruin his future."
The heart of the rainwater immediately strangled.
"Hello."
She quickly raised her hand.
But the old woman looked at her quietly before her eyes slid to a stop at the little boy in front of the counter.
Nong Phu is sitting drawing.
The boy looked up before smiling broadly.
"Hello!"
Countess, type Lada, slightly disrupted.
Because the smile of this child...
Like a fog when young, no wrong
"My name is Nong Phu."
The boy got up and ran closer before he raised his glass of water.
"Grandma, sit first?"
Rainwater was immediately shocked.
"Phu..."
"The teacher said that beautiful people have to eat a lot of water."
The boy said serious face.
Causing the intended person to be dissatisfied with speechless
The fog walked down from upstairs.
"Phu, sir."
"Father Mist!"
The boy immediately rushed to hug his leg.
And that picture...
It makes the hearts of mothers shake strangely.
The fog bent down and gently rubbed her head before looking at her mother.
"Mom, can we talk gradually?"
But it's not time for anyone to say anything yet -
"Grandma..."
A little voice rang again.
Everyone turned to look at the same time.
Nong Phu is standing there with big, clear eyes.
"Grandma will scold my mother?"
A straight question immediately silenced the whole store.
The lady typed Lada.
As for the rainwater, hurry to walk towards the child
"Phu, don't say that."
"But I don't want anyone to scold you."
The boy continued in a soft voice.
"I'm so tired."
The heart of rainwater is almost broken there.
Nong Phu slowly approached the elderly woman before showing the painting in her hand.
It's a small house.
Have a father
Mom.
Baby.
And then another gray-haired woman stood holding everyone's hand
"I drew more."
The boy smiled broadly.
"Family has to live together a lot."
The lady typed Lada immediately.
Her eyes were looking at that picture for a long time.
Before slowly looking at the little boy in front of me again.
This kid doesn't know anything.
Don't know about past mistakes.
Don't know about class.
Don't know about decency.
Instead, there is too pure a heart.
... "Come in here."
Her voice was noticeably lighter.
Nong Phu walked in to find it easily.
Before being pulled into a light hug
Everyone disrupted at the same time.
Including the fog.
"Grandma didn't scold my mother."
An elderly woman speaks a faint voice.
Nong Phu immediately smiled.
"Really!"
... "well."
The boy giggled before hugging and answering tightly.
The picture in front of the rainwater accidentally tears.
Because she never thought
One day will really see this picture.
The fog slowly walked in and stood beside her.
Before holding her hand quietly
And for the first time in years,
Where the rainwater began to feel...
Her family.
Could be really complete.
ในชีวิตจริง เรื่องราวความสัมพันธ์ในครอบครัวที่มีความซับซ้อน โดยเฉพาะเมื่อมีเด็กเล็กเข้ามาเกี่ยวข้อง ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสร้างความสมานฉันท์ให้เกิดขึ้นได้ทันที เหมือนในนิยายตอนนี้ที่คุณย่าและแม่ของหมอกมีความตึงเครียดกับน้ำฝน ซึ่งเป็นแม่ของน้องภู เด็กชายที่ถือเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างทุกคน สิ่งที่ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจและเจ็บปวดคือความเข้าใจผิดและความไม่ยอมรับที่มีต่อ "ลูก" ที่เกิดขึ้นในครอบครัว เด็กบางคนอาจไม่ได้รับการยอมรับจากญาติผู้ใหญ่เนื่องจากปัจจัยทางสังคมหรือความคาดหวังที่แตกต่างกัน แต่ในทางกลับกัน เด็กมีหัวใจบริสุทธิ์และสามารถเป็นสะพานเชื่อมความรักระหว่างสมาชิกในครอบครัวได้โดยไม่รู้ตัว การเจอกันระหว่างคุณหญิงพิมพ์ลดาและน้ำฝนที่ร้านขนม รวมถึงการแสดงออกของน้องภูที่เต็มไปด้วยความรักและความหวัง วาดภาพบ้านและครอบครัวที่สมบูรณ์แบบตามความฝันของเด็ก ทำให้เห็นว่าความรักและการอยู่ด้วยกันเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าความผิดพลาดในอดีตหรือความแตกต่างด้านชนชั้น จากประสบการณ์ส่วนตัว หลายครั้งที่ครอบครัวต้องเผชิญกับความขัดแย้งหรือปัญหา แต่ถ้ามีการพูดคุยด้วยใจและให้โอกาสกัน ความสัมพันธ์ก็สามารถฟื้นฟูและแข็งแรงขึ้นได้เหมือนกับที่นิยายตอนนี้สื่อสารออกมา ดังนั้น แม้ว่าเรื่องราวนี้จะเป็นนิยาย แต่มันก็สะท้อนความจริงของชีวิตครอบครัวในหลายแง่มุมได้อย่างลึกซึ้งและอบอุ่นใจ ที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกเชื่อมโยงและเข้าใจถึงคุณค่าของ "ครอบครัว" อย่างแท้จริง