เรื่องของจิตใจนั้น มั้นถูกจัดการแทนกันไม่ได้
“การจะตัดกิ่งไม้ใบหญ้านั้นตัดง่าย
แต่จะตัดอาลัย ความรู้สึกนั้นตัดยาก”
สิ่งที่เป็นรูปธรรมย่อมถูกกำจัดได้
ง่ายกว่าสิ่งที่เป็นนามธรรมละเอียด
ภายในจิตใจและจิตวิญญาณ
หากพุ่มไม้ใบหญ้ารกร้างเป็นพงป่า
จ้างคนมาตัดออกไปให้สะบายตาก็ยังได้
แต่ความรู้สึกในใจ
ต้องตัดออกด้วยตนเอง
ไม่สามารถให้ใครที่ไหนมาช่วยตัดแทนได้
ตาเห็นรูปที่สวยงาม
มือเอื้อมไปจับสัมผัส
สักพักก็ต้องปล่อย
วัตถุไม่อาจคลอบครองวัตถุได้ถาวร
แม้จะนำไปฝืนกลืนกินลงท้อง
ก็ยังต้องขับถ่ายออกมาหมดสิ้น
ตาเห็นรูปที่สวยงาม
ส่งรูปนั้นไปสัมผัสใจ
ใจย่อมหลงไหล
อาลัยอาวรณ์ยากจะลืมเลือน
เมื่อพลั้งเผลอทางจิตวิญญาณ
พลังงานสามารถครอบครอง
พลังงานได้ เมื่อรับพลังงานใหม่
เข้ามาปะปน พลังงานเก่าย่อม
เสียสมดุลไปจากเดิม
มีอะไรบางย่างที่เกินออกมา
เรียกว่ามรสุมในใจ
เกิดเป็นความปั่นป่วนทางอารมณ์
ที่ไม่สงบขึ้นมา
บางคนก็ตึงเครียด
บางคนก็สับสน
จนกว่าจะสงวนให้ใจปล่อยวาง
รับรู้ เรียนรู้ ละวาง
ไม่กักขัง ไม่คลอบครอง
จึงได้รับการปล ดปล่อยทั้งสองฝ่าย
เป็นอิสระต่อกัน
คืนสู่ความสงบ สะอาด ทางจิตวิญญาณ
จิตจึงบริสุทธิ์ได้
และสว่างดั่งเดิม
ไม่หมองมัวเพราะ
ถูกย้อมเจือปน
ด้วยพลังงานอื่น
ที่เผลอบริโภคเข้ามา
อย่างขาดสติพลั้งเผลอใจ
เรื่องของจิตใจนั้นเป็นเรื่องที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อนกว่าสิ่งที่มองเห็นได้ง่ายๆ อย่างกิ่งไม้ใบหญ้า สมมุติว่าใจเราเป็นเหมือนพุ่มไม้ที่รกและต้องการการตัดแต่ง แต่ในเรื่องของความรู้สึกและอารมณ์นั้นไม่สามารถจ้างคนอื่นมาตัดแทนได้ เพราะการจัดการกับความรู้สึกเป็นกระบวนการภายในที่ต้องทำด้วยตัวเองเท่านั้น ความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในจิตใจ ส่งผลต่อพลังงานทางจิตวิญญาณเหมือนการรับพลังงานใหม่เข้ามาแล้วทำให้พลังงานเดิมเสียสมดุล เกิดเป็นภาวะมรสุมในใจ ทำให้เกิดความปั่นป่วนทางอารมณ์ อาจทำให้บางคนรู้สึกเครียดหรือสับสน การปล่อยวางและไม่ยึดติดกับความรู้สึกเหล่านั้นจึงเป็นกุญแจสำคัญในการคืนความสงบให้กับจิตใจและจิตวิญญาณ เมื่อเราเรียนรู้ที่จะยอมรับความรู้สึก รับรู้ และละวางออกไปโดยไม่กักขังหรือครอบครอง ความสงบและความบริสุทธิ์ดั้งเดิมของจิตใจจะกลับมาอีกครั้ง จิตใจจะไม่หมองมัวจากพลังงานที่ถูกปะปนโดยไม่ตั้งใจ เป็นการฟื้นฟูสมดุลและความสว่างไสวทางจิตวิญญาณที่มีอยู่ตามธรรมชาติ สรุปได้ว่าการจัดการเรื่องจิตใจและความรู้สึกนั้นแตกต่างจากการแก้ไขสิ่งภายนอกอย่างสิ้นเชิง ต้องอาศัยความตั้งใจและการปฏิบัติด้วยตนเองเพื่อให้เกิดความสงบและความบริสุทธิ์ภายในอย่างแท้จริง สิ่งนี้คือหัวใจของการรักษาใจและจิตวิญญาณที่ยั่งยืน
