The trajectory is like and different.
Heavy sins that hinder
Mental asceticism does not grow.
Is to intervene, cut Ron.
And destroy the mental ways of others.
Whatever the intention,
Its cause and effect will cause reflection.
Cutting his horn is equal to cutting his way.
Each creature in the world
They all have their own mental ways to practice.
Should not reach out to decide
Good, bad, soft, insidious or merciful.
Ruthless or gentle.
Humble or noble. Wrong or right.
Because the final destination is
Achieve the trajectory and fall out of the trajectory as well.
The crumbling mental trajectory takes time to repair.
The revival suffered a lot in the world.
Than to circulate until regained and then start again.
Making other people fall, sad.
Distracted or anxious.
Well, it's a little part.
In this process, too.
But it's like a little thing that affects a lot.
The ascetic must be careful.
Don't give up on you. Don't say
Thoughts are cheaper and
Wish well, want others to think correctly
Fish have the trajectory of fish in the water.
The lemurs both have their ways in the wild.
Humans have their ways in the mundane.
The gods have their way in the Maya.
No one is higher or lower.
The way of heaven is fair and merciless.
Give equal effect to why every creator
No more or less.
จากประสบการณ์ชีวิตที่ได้เรียนรู้และฝึกฝนวิถีจิตนั้น ผมพบว่าการเข้าใจและยอมรับความแตกต่างของแต่ละคนในวิถีจิตเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เมื่อเราพบเจอผู้คนที่มีมุมมองหรือวิถีการดำเนินชีวิตแตกต่างออกไป เรามักจะเกิดความเข้าใจผิดหรือพยายามบังคับให้เขาเปลี่ยนแปลงให้เป็นไปตามที่เราคิดว่า 'ถูกต้อง' แต่แท้จริงแล้วแต่ละคนมีเส้นทางจิตใจของตนเองที่จะต้องฝึกฝนและพัฒนา เมื่อเราเข้าแทรกแซงหรือตัดรอนวิถีของผู้อื่น แม้เจตนายิ่งดีเพื่อช่วยเหลือ แต่อาจส่งผลเสียต่อตัวเขาและย้อนกลับมายังตัวเราเอง การทดลองหล่อเลี้ยงวิถีจิตตนเองที่แท้จริง ใช้เวลาและความอดทนในกระบวนการบำเพ็ญจิตใจอย่างมาก วิถีจิตที่พังทลายต้องการการฟื้นฟูที่ลึกซึ้งและการฝึกฝนซ้ำ ๆ บทเรียนสำคัญคือการไม่ทำร้ายผู้อื่นด้วยความคิดหรือคำพูดที่อาจทำให้จิตตกหรือวิตกกังวล เพราะสิ่งเล็ก ๆ เหล่านี้มีผลกระทบอย่างมหาศาลต่อวิถีจิตของผู้คนรอบตัวเรา เท่ากับว่าปลามีถิ่นที่อยู่ในน้ำ ลิงค่างก็มีวิถีของมันในป่า เช่นเดียวกับมนุษย์ที่มีวิถีของตนในโลกีย์ สิ่งนี้สอนให้เรารู้จักความเคารพในเส้นทางของผู้อื่นอย่างเท่าเทียมและยอมรับว่าทุกวิถีมีคุณค่าและปลายทางสู่ความหลุดพ้นเหมือนกัน สิ่งที่ช่วยให้การบำเพ็ญวิถีจิตของเราประสบผลสำเร็จ คือการไม่ยกตนข่มท่าน ไม่ลำพองว่าความคิดตนถูกกว่า และไม่หวังให้ผู้อื่นต้องคิดเหมือนเรา เพราะนั่นคือการเคารพและเปิดโอกาสให้แต่ละคนได้เดินทางไปตามวิถีของตนเองอย่างแท้จริง
