เจอเจ้าหมาน่ารักที่จรจัดอยู่แถวเซเว่นใกล้บ้านบ่อยๆ ตัวนี้เขาถนัดนอนมากจนหมาที่บ้านยังอายเลยครับ จากที่สังเกตเขาจะเลือกมุมสงบๆ เพื่อพักผ่อน บางครั้งก็มีรอยขาวๆ บนตัวซึ่งน่าจะเป็นสัญลักษณ์ของอดีตที่ทำให้เขาโดดเด่นกว่าหมาอื่นๆ เวลาเห็นเขานอนนิ่งๆ ใครผ่านเป็นต้องหลงรักแน่นอน ผมเองเคยลองให้อาหารและน้ำ เปลี่ยนคำว่าหมาจรจัดให้รู้สึกถึงความอบอุ่นและปลอดภัย ผมคิดว่าการเข้าใจนิสัยของหมาจรจัดอย่างนี้จะช่วยให้เราสามารถดูแลพวกเขาได้ดีขึ้น เช่น การหาอาหารที่เหมาะสม หรือแม้แต่การช่วยหาบ้านที่อบอุ่นให้เขาได้ เจ้าหมาน่ารักพวกนี้บางทีแค่ต้องการความรักและสถานที่ปลอดภัยเท่านั้นครับ การได้เห็นรอยยิ้มจากหมาที่เคยลำบากกลายเป็นเพื่อนแท้ที่แสนดี เป็นความรู้สึกที่ทำให้ผมมีความสุขมากๆ และอยากจะส่งต่อความน่ารักนี้ให้หลายคนเห็นคุณค่าของพวกเขาเช่นกัน