เห็นรีวิวบ้านน้ำเงินอาจจะยังน้า แต่พอมาลองก็ไม่แย่นะ

เผื่อใครกำลังเสิร์ชหา Auntie Anne’s Thailand (บางคนพิมพ์ว่า aunti ant ก็เจอเหมือนกัน) แล้วลังเลว่าจะลอง “ชิโอะเพรทเซล/ขนมปังเกลือ” ดีไหม เรามาสรุปประสบการณ์แบบละเอียดขึ้นให้ค่ะ เผื่อช่วยตัดสินใจได้ง่ายขึ้น อย่างแรกที่รู้สึกต่างจากหลายเจ้าที่เคยกินคือ “เนื้อแน่นฟู” มากกว่าที่คิด ปกติชิโอะออริจินัลหลายร้านจะมีความกลวง ๆ เพราะขั้นตอนการอบและการพับชั้นแป้ง แต่ของ Auntie Anne’s ตัวนี้ให้ฟีลอิ่มท้องจริง กินตอนเช้าคืออยู่ท้องถึงเที่ยงแบบไม่เวอร์ เหมาะกับวันที่รีบ ๆ ไม่อยากกินอะไรหนักมาก แต่ก็อยากได้ของรองท้องที่อยู่ได้นาน เรื่องรสชาติ ตัวขนมจะเค็มนิด ๆ จากเกลือด้านบน กลิ่นหอมเนยและแป้งอบใหม่ (แนะนำให้ถามหน้าร้านว่า “อบรอบใหม่เมื่อไหร่” หรือเลือกช่วงที่คนซื้อเยอะ ๆ จะได้ชิ้นที่ยังนุ่มหนึบ) ถ้าปล่อยทิ้งไว้นานจะเริ่มแข็งขึ้นนิดหน่อยตามสไตล์ขนมอบ เพราะงั้นถ้าซื้อกลับบ้าน แนะนำอุ่นสั้น ๆ ในหม้อทอด/เตาอบ จะกลับมาหอมนุ่มขึ้นเยอะ ไฮไลต์อีกอย่างคือ “ซอสทรัฟเฟิล” ถ้วยละ 30 บาท กลิ่นทรัฟเฟิลค่อนข้างชัด จิ้มแล้วรสจะละมุนขึ้นและตัดความเค็มได้ดี ใครชอบความหอมมัน ๆ น่าจะถูกใจ แต่ถ้าไม่ใช่สายทรัฟเฟิลอาจจะรู้สึกว่ากลิ่นแรงไปนิด แนะนำเริ่มจากจิ้มน้อย ๆ ก่อน ส่วนราคา/โปรของชิโอะเพรทเซลที่เราเห็นหน้าร้านจะมีเป็นเซ็ต เช่น 2 ชิ้น 75 บาท, 3 ชิ้น 100 บาท และ 6 ชิ้น 200 บาท (โปรอาจเปลี่ยนตามสาขาและช่วงเวลา) ถ้าไปกับเพื่อนหรือซื้อฝากที่ทำงาน เซ็ต 3 หรือ 6 ชิ้นคุ้มกว่าเยอะ แถมได้ลองแบ่งกันจิ้มซอสด้วย สรุปสำหรับเรา ถ้าใครเคยไม่อินกับชิโอะที่ “กลวง ๆ” แล้วรู้สึกไม่อิ่ม อันนี้เป็นตัวเลือกที่น่าลองของ Auntie Anne’s Thailand เลย เน้นกินอิ่ม อยู่ท้อง และมีซอสให้เล่นเพิ่มความสนุกในการกินด้วยค่ะ