#イサーンの言葉、ちょっとした一日✨🍋

เวลาเสิร์ชหา “ผญาอีสานสั้นๆ” หรือ “กลอนผญาอีสาน” ส่วนตัวมักอยากได้คำที่อ่านแล้วจี้ใจ แต่ไม่ยาวเกินไป เอาไว้โพสต์สั้นๆ หรืออ่านเตือนสติตัวเองในวันที่เหนื่อยๆ วันนี้เลยขอเติมกลอนผญาแนวคิดฮอดบ้าน + ผญาเตือนสติแบบสั้นๆ (พร้อมแปลคร่าวๆ) ให้เลือกใช้กันเด้อ 1) ผญาคิดฮอดบ้าน (ฟีลทุ่งนา ยามแลง) “ยามแลงแดดอ่อนทาบท่ง นกคืนรังใจหวนหา คิดฮอดเฮือนเก่าเงียบๆ กับกลิ่นข้าวใหม่ปลายนา” แปล: ตอนเย็นแดดอ่อนๆ เห็นนกกลับรัง ก็คิดถึงบ้านเก่าและบรรยากาศข้าวใหม่ปลายนา 2) ผญาคิดถึงแม่ “คิดฮอดมือแม่ปั้นข้าว ห่อไว้ให้อิ่มทางไกล แม่นบ่ได้อยู่ใกล้ๆ แต่ฮักแม่บ่เคยไกล” แปล: คิดถึงมือแม่ที่ปั้นข้าวห่อให้กิน แม้ไม่ได้อยู่ใกล้ แต่ความรักไม่เคยห่าง 3) ผญาเตือนสติเรื่องคำพูด “คำเว้าคือมีดบางๆ บ่เห็นแผลแต่เจ็บใจ ก่อนเว้าขอให้คิด ไผ๋ได้ยินบ่ได้ลืมไป” แปล: คำพูดเหมือนมีดบางๆ ไม่เห็นแผลแต่ทำให้เจ็บใจ ก่อนพูดให้คิด เพราะคนฟังอาจไม่ลืม 4) ผญาเตือนสติเรื่องความพยายาม “ทางไกลบ่ได้แพ้ เพราะก้าวช้า แพ้กะคือคนยอมถอย ทั้งที่ยังบ่ทันพยายาม” แปล: ระยะทางไกลไม่ทำให้แพ้ แต่แพ้เพราะยอมถอยก่อนพยายาม 5) ผญาเตือนสติเรื่องใจร้อน “ใจฮ้อนคือไฟลามป่า เผาเจ้าของก่อนผู้ใด๋ ใจเย็นคือสายน้ำ พาเรื่องหนักให้เบาลงไป” แปล: ใจร้อนเหมือนไฟป่า เผาตัวเองก่อน ใจเย็นเหมือนน้ำ ช่วยให้เรื่องหนักเบาลง 6) ผญาเตือนสติเรื่องการใช้ชีวิต “อย่าฟ้าวแข่งกับไผ๋ เดินไปตามแรงใจตน ยามท้อให้เบิ่งท่งนา ข้าวงามได้เพราะคอยฝน” แปล: ไม่ต้องรีบแข่งกับใคร เดินตามจังหวะของเรา เวลาเหนื่อยให้มองทุ่งนา ข้าวงามเพราะรอฝน ถ้าอยากให้โพสต์ดูละมุนแบบภาพวาดชนบท (ทุ่งนาสีทอง พระอาทิตย์สีส้มอ่อนยามเย็น) แนะนำปิดท้ายด้วยคำสั้นๆ เช่น “คิดฮอดบ้านเด้” หรือ “ยามแลงคือคิดฮอดหลาย” จะได้อารมณ์อบอุ่นแบบบ้านเฮา