จากประสบการณ์ส่วนตัว การใช้เวลากับลูกตั้งแต่ยังเล็กเป็นสิ่งที่ไม่ควรมองข้ามเลยครับ แม้ว่าบางครั้งจะเหนื่อยหรือยุ่งกับงาน แต่ช่วงเวลาที่เราได้อยู่กับลูกจริง ๆ เช่น การเล่น การอ่านนิทาน หรือแม้แต่ออกไปเดินเล่นด้วยกัน ล้วนช่วยเติมเต็มความรู้สึกปลอดภัยและรักใคร่ในตัวเด็กได้ดีมาก เมื่อเด็กโตขึ้น ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูกอาจเปลี่ยนไป เพราะโลกของลูกมีเพื่อนและกิจกรรมมากขึ้น ซึ่งอาจทำให้เวลาที่ได้ใช้ร่วมกับลูกน้อยลง อย่างไรก็ตาม ผมพบว่าการหาช่วงเวลาคุณภาพแม้เพียงสั้น ๆ เช่น การทานข้าวร่วมกันโดยไม่มีมือถือ หรือการนอนคุยกันก่อนนอน ช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่แข็งแรงแม้เวลาจะผ่านไป อีกอย่างหนึ่งคือการฟังและเข้าใจลูก มักจะมีช่วงเวลาที่ลูกอยากพูดคุยหรือแชร์เรื่องราว การเปิดใจรับฟังและให้ความสนใจกับสิ่งที่ลูกเล่า จะทำให้ลูกรู้สึกว่าพ่อแม่อยู่ใกล้และพร้อมจะเป็นที่พึ่งเสมอ ในแง่ของครอบครัวที่มีพ่อแม่ทำงานหนัก ผมแนะนำว่าแทนที่จะคาดหวังเวลาที่มาก แค่เวลาที่มีคุณภาพและจริงใจ ก็เพียงพอที่จะสร้างความสัมพันธ์ดีในระยะยาวครับ ความรักและความใส่ใจเป็นสิ่งที่ลูกจดจำไปตลอดชีวิต และช่วงเวลาที่ดีตั้งแต่ยังเด็กนั้นจะเป็นรากฐานสำคัญของลูกในอนาคตครับ