ช่วงนี้หลายคนพูดถึง “อวสานอินฟลูเอนเซอร์” เพราะรายได้จากยอดวิว/งานจ้างไม่สม่ำเสมอ อัลกอริทึมเปลี่ยนเร็ว และแบรนด์ก็เลือกทำงานกับคนที่ “ขายได้จริง” มากขึ้น เราเลยอยากเล่ามุมมองแบบอินฟลูเอนเซอร์ไทยคนหนึ่งว่า ทางรอดไม่ได้แปลว่าต้องเลิกทำคอนเทนต์ แต่คือการ “ต่อยอด” ให้มีทรัพย์สินทางธุรกิจของตัวเอง เช่น การเป็น CEO เจ้าของแบรนด์ (ในเคสนี้คือ Pharm Ning) 1) ทำไมการมีแบรนด์ถึงเป็นทางรอด งานรีวิวหรือสปอนเซอร์ดีตรงได้เงินไว แต่ความเสี่ยงคือพอเรทตกหรือกระแสซา รายได้ก็หายทันที การมีแบรนด์ทำให้เรามี “สินทรัพย์” ที่สร้างรายได้ซ้ำได้ (repeat purchase) และทำให้คอนเทนต์เรามีทิศทางชัดขึ้น ไม่ใช่โพสต์ไปวัน ๆ 2) เริ่มจากสิ่งที่คนดูเชื่อเราอยู่แล้ว อินฟลูเอนเซอร์ไทยหลายคนพลาดเพราะรีบขายทุกอย่าง สุดท้ายความน่าเชื่อถือลดลง ลองย้อนดูว่าแฟน ๆ ติดตามเราเพราะอะไร: ความรู้ ความสวย ความตลก ไลฟ์สไตล์ หรือรีวิวจริงใจ แล้วค่อยต่อยอดเป็นสินค้า/บริการที่สอดคล้องกับภาพจำ ตัวอย่างเช่น ถ้าคนเชื่อเรื่องการดูแลตัวเอง ก็เหมาะกับการทำแบรนด์ที่เกี่ยวกับสุขภาพ/ความงามมากกว่าโดดไปขายของไม่เกี่ยวกัน 3) ขั้นตอนที่เราแนะนำก่อนประกาศเป็น “เจ้าของแบรนด์” - สำรวจปัญหาจริงของผู้ติดตาม: เขาถามอะไรซ้ำ ๆ คอมเมนต์บ่นเรื่องไหน - ทำสินค้าทดลอง/พรีออเดอร์เล็ก ๆ: ลดความเสี่ยงสต็อก - วางจุดยืนแบรนด์ให้ชัด: ใครคือกลุ่มหลัก ราคาอยู่ระดับไหน แตกต่างจากตลาดยังไง - ทำคอนเทนต์ให้โปร่งใส: เล่าว่าลองผิดลองถูกอะไรบ้าง คนดูอินมากกว่าการขายตรง 4) คอนเทนต์ที่ช่วยให้คลิกและขายได้ (โดยไม่ดูยัดเยียด) - เบื้องหลังการทำแบรนด์: ตั้งแต่ไอเดียถึงแพ็กเกจ - รีวิวแบบใช้จริง: ก่อน–หลัง/ไทม์ไลน์/ข้อจำกัดที่ต้องรู้ - Q&A ปัญหายอดฮิต: ทำเป็นซีรีส์สั้น ๆ - เรื่องราว “ทางรอดอินฟลูเอนเซอร์”: แชร์ความจริงวันที่ยอดตกและวิธีแก้ 5) เตือนใจเรื่องความน่าเชื่อถือ คำว่า “อวสานอินฟลูเอนเซอร์” จะเกิดขึ้นกับคนที่เสียความเชื่อใจมากกว่า ไม่ว่าจะทำแบรนด์หรือรับงาน สิ่งสำคัญคือความจริงใจ การสื่อสารให้ชัดว่าชิ้นไหนโฆษณา/ชิ้นไหนใช้เอง และอย่ารับทุกอย่างจนภาพลักษณ์สับสน สุดท้าย ถ้าคุณเป็นอินฟลูเอนเซอร์ไทยที่เริ่มรู้สึกไม่มั่นคง ลองมองเส้นทาง “ครีเอเตอร์ → เจ้าของแบรนด์/CEO” เป็นอีกเลนหนึ่งที่ทำให้เราอยู่ได้ระยะยาว และยังทำคอนเทนต์ได้สนุกกว่าเดิม เพราะเรากำลังสร้างของของตัวเองจริง ๆ