👩🏻‍🏫กว่าจะถึงวันนี้ .. ก็เสียน้ำตาไปมาก.. กว่าจะมาเป็นครู..🥹

👩🏻‍🏫ปัจจุบันเรารับราชการครูมา 2 ปี 5 เดือน ที่จังหวัดอยุธยาค่ะ วันนี้เราจะมาเล่าเหตุการณ์ดราม่าสุดๆ ที่ทำไมเด็กสาวที่ชอบในการทำอาหารและฝันอยากเป็นเชฟ👩🏻‍🍳 สุดท้ายกลับได้ใส่ชุดสีกากีรับราชการครูแบบนี้ สำหรับเรา ถ้าให้จัดหมวดหมู่หนังชีวิตของเราเรื่องนี้ เราขอจัดอยู่ในหมวดหมู่ ดราม่า&สู้ชีวิตเลยค่ะ

📌ที่บ้านเรา พ่อเเม่ทำอาชีพค้าขาย-รับจ้างทั่วไป ฐานะปานกลาง พ่อกับเเม่มีความคาดหวังอยากให้ลูกสบาย รับราชการและมีอาชีพที่มั่นคง เราเคารพพ่อกับเเม่มากในฐานะที่เขาเหนื่อยมามาก เพื่อให้เรามีทุกอย่าง ไม่ขาดอะไร ส่วนเราเองชอบทางด้านศิลปะมาตั้งแต่เด็ก ชอบวาดรูป ระบายสี งานสร้างสรรค์ต่างๆจะชอบมาก และการทำอาหาร ก็เป็นอีกอย่างที่เราทำมาตั้งแต่เด็กๆ ประถม เราก็ทำอาหารให้คนที่บ้านกินเเล้วค่ะ เราชอบทำอาหารมาก เลยตั้งใจขอพ่อว่าอยากเรียนเชฟ

📌 เราไม่ใช่คนที่เรียนเก่งมากๆอะไร เราถือว่าเราก็อยู่ในระดับปานกลาง สอบเข้า และเรียนห้องเรียนพิเศษวิทย์ตั้งแต่ประถมปลาย ถึง ม.3 เกรดก็ดีแทบทุกวิชา ในหมวดคณิต และวิทยาศาสตร์ เราไม่ได้ชอบขนาดน้้น แต่เราแค่ต้องพยายามอ่านหนังสือ และตั้งใจเรียนมากๆ เพื่อให้สอบได้คะแนนดีๆ เราจึงทำมันได้ดีมากเสมอ เพราะแค่ไม่ชอบให้ตัวเองดูด้อย หรือสอบตก เพราะพ่อกับเเม่อาจจะผิดหวัง

📌พอจะสอบเข้า ม.4 พ่อขอให้สอบเข้าห้องเรียนพิเศษวิทย์ พสวท. เพื่อที่จะได้เรียนห้องเดียว กับที่พี่สาวเคยเรียน ซึ่งเราต้องสอบให้ติด 1 ใน 30 และเราก็ไม่ได้เก่งอะไร เเต่ก็บอกพ่อว่า ถ้าหนูสอบติด ม.4 ห้องนี้ หนูขอเตาอบนะ เราอยากทำขนมเค้ก เราอยากเรียนต่อเชฟนะก็บอกพ่อไป พ่อก็เออ ออ ตกลง แบบเราก็คิดแค่นั้นจริงๆว่าต้องสอบให้ติดให้ได้ แต่พอหลังสอบได้ พ่อก็ไม่ได้ซื้อเตาอบให้อย่างที่บอก เราก็ไม่เรียกร้องอะไร ก็เรียนๆไป พยายามอย่างมากเพื่อให้ได้เกรดดีๆ

📌เวลาไปเเข่งขันเราก็อยากไปเเข่งทางด้านศิลปะนะคะมีครูมาชวน แต่ก็มีครูคณิตมาชวนเหมือนกัน ทั้งที่บ้านเเละคุณครูก็หว่านล้อมว่าเราควรไปแข่งคณิตศาสตร์มากกว่า เราจึงเลือกตามที่ผู้ใหญ่บอก แต่เราก็ชอบทางศิลปะมากกว่านะ คือทุกคนอาจจะสงสัยว่า ทำไมไม่เลือกสิ่งที่ชอบล่ะ คือเราค่อนข้างจะตามพ่อ พ่อว่าไง เราว่างั้นมาตลอด เพราะไม่อยากให้พ่อเหนื่อย ไม่อยากให้พ่อผิดหวังหรือเสียใจ

📌จากนั้นจุดเปลี่ยนตรงนี้แหละตอนจะจบ ม.6 พ่อเราก็พยายามหว่านล้อมให้เราเรียนครู ยื่นครู เพราะพี่สาวเราตอนนั้นก็เรียนครูคณิต อยู่ ม.เกษตรด้วย ตอนนั้นมันหมดหวังมาก กับการอยากเป็นเชฟ เเม่ กับพี่สาว ก็มารับฟังเรา เราก็ร้องไห้ พี่ก็เคยบอกว่าเลือกในสิ่งที่เราอยากทำเถอะ เดี๋ยวเขาส่งเรียนเอง เราก็ไม่อยากเป็นภาระพี่สาว และเเม่ก็บอกว่า ถ้าเลือกเชฟ พ่อเขากลัวว่างานจะไม่มั่นคง กลัวเราจะผิดหวัง พ่อเขาลำบากมาตั้งแต่เด็ก เรารู้ทุกอย่างสุดท้ายเราก็ยอม เลือกเรียนครูพูดไม่ได้เต็มปากหรอกค่ะ ว่าเต็มใจ เราใช้คำว่าจำใจได้เลย แต่เพราะเราคิดแค่ว่า ทำเพื่อตอบเเทนบุญคุณที่พ่อเเม่เลี้ยงเรามา ก็เลยเลือกแบบนั้นไป

📌อ่ะ พอทำใจยอมรับว่าเรียนครูก็ได้ เราก็หาวิชาที่ชอบ ซึ่งเราชอบศิลปะถูกไหม แต่ไม่จ่ะ ชีวิตเราไม่ได้เลือกเองเหมือนเคย พ่อเราไม่เห็นด้วยเพราะครูศิลปะรับน้อย ไม่เหมือนครูคณิต อ่ะ ตอนนั้นโคตรกดดันเเละเครียด ขนาดเราจะเลือกเป็นครูแล้ว แต่ทำไม พ่อยังไม่ยอมให้เลือกวิชาที่เราชอบอีก ครูที่ รร. ก็บอกแนวเดียวกับพ่อ ว่าเราเด่นคณิตศาสตร์ เราแค่รู้ว่าเราทำคณิตศาสตร์ได้ดี แต่เราไม่ได้ชอบขนาดนั้นอ่ะ พ่อก็พูดใส่เรามาประโยคนึง ถ้าไม่ชอบคณิต แล้วทำไมไปแข่งเเต่คณิตศาสตร์ เกียรติบัตรก็มีแต่คณิตศาสตร์ทั้งนั้น เราก็เลยหมดหวังไปอีก 1 ทำตามพ่อไปให้จบๆเลย ทั้งเลือกเรียน ครู ทั้งครูคณิต ทั้งมหาลัยยังได้ที่เดียวกับพี่สาว คลานตามพี่สาวเป๊ะๆ แบบที่พ่อต้องการเลยค่ะ

📌เราไม่เคยขัดใจพ่อเลย เเม้กระทั่งเรื่องไปเที่ยวไปไหนกับเพื่อนๆ สมัยมัธยม เราไม่เคยได้ไป เเต่ไม่ใช่เพราะพ่อไม่ให้นะ เราไม่ขอเอง เพราะรู้ว่าขอ พ่อก็จะเป็นห่วง ไปยังไง กลับยังไง เพราะพ่อเราไปรับไปส่งเราตลอด ไม่ว่าจะที่ไหน เราก็เลยไม่ขอ บอกเพื่อนๆไปว่า พ่อไม่ให้ไป ไม่ว่าง อ้างนู่นนี่ไปเรื่อยๆ เพราะไม่อยากให้พ่อต้องกังวล

📌พอเข้ามหาลัยทีนี้ก็ หนักเลย พอยิ่งเรียนวิชาคณิตเพียวๆ ลึกๆมากๆ เกรดเราไม่ดีเลย เราทั้งไม่ชอบ และมองว่ามันโคตรยาก พยายามตั้งใจหรืออ่านเท่าไหร่ก็ทำไม่ได้ดีสักที

ตัวคณิต เราไม่ค่อยได้ A เลย แต่ถ้าเป็นพวกตัวคณะ วิชาการสอน วิชาหลักสูตร วิชาจิตวิทยา ตัวคณะ เราได้ A ล้วนเลย แต่ก็นะ เราเรียนเอาชิวๆจริง อ่านแบบวันไนท์บ้าง 2-3 มาราธอนก่อนสอบบ้าง แต่ว่า..แน่นอนว่าอยากให้เกรดออกมาดี5555 ไม่ชอบเรียน แต่อยากให้ได้เกรดดีๆอ่ะ555 เพราะเราเองก็กลัวพ่อกับเเม่จะผิดหวัง อย่างน้อยๆ ก็ต้องอ่านต้องทำข้อสอบให้ได้ จะลากยาว อดนอนขนาดไหน แต่เราก็ได้เหรียญเรียนดี ของม.เกษตร มา ทุกปีเลยน้าาา จนเรียนจบก็ได้เกียรตินิยมอันดับ 1 ด้วยล่ะ พ่อเเม่แก้มปริสุดๆ

📌จากนั้นก็ได้ไปฝึกสอน รับปริญญา เลี้ยงหลานระหว่างเรียนจบ อ่านหนังสือสอบ และรอเรียกบรรจุ … จริงๆ ระหว่างรอเรียกและเลือกจังหวัดที่ลง ก็มีดราม่านะ😭🥹 และถึงขนาดต้องไปดูดวงด้วย .. แต่ขอไว้เราพร้อมจะมาเล่าต่อวันหลังนะ555 มันควรแยกพาร์ทดูดวงเป็นอีกโพสเพราะจะยาวม๊ากกกก

📌สุดท้ายตอนนี้บรรจุเป็นครูมาแล้ว 2 ปี 5 เดือน เรามีความสุขกับการสอนหนังสือและการได้ช่วยเหลือเด็กๆ ถึงเราจะไม่ได้ตั้งใจจะเรียนครูแต่เเรก แต่เราตั้งใจว่าจะเป็นครูที่ดีให้กับพวกเค้านะ ถึงตอนนี้อาจจะเลือกทำตามพ่อมาตลอด แต่ก็รู้สึกขอบคุณเค้านะ ถ้าไม่มีพ่อกับเเม่ เราคงไม่มีแบบทุกวันนี้ ถ้าเลือกทำตามใจตัวเอง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง เราอยากบอกตัวเองนะ ว่าแกเก่งมากๆแล้วนะ โม แล้วก็กล้ามากๆนะ ที่เล่าเรื่องนี้ออกมาได้สักที เก็บมันไว้คนเดียวมาตลอดหลายปี ได้ปล่อยความรู้สึก ผิดหวัง เสียใจ และเล่าเรื่องความฝันเล็กๆของเเก ออกไปให้คนอื่นได้รับรู้แล้วนะ แกกล้าหาญมาก😌

#Lemon8ชวนเล่า #กว่าจะมีวันนี้ #ครู #อาชีพในฝัน #lemon8ไดอารี่