หลายครั้งในชีวิตของคนที่เป็นคนตลกหรือผู้ที่มักสร้างเสียงหัวเราะให้กับผู้อื่น จะพบว่าทั้งๆ ที่ทำให้คนรอบข้างมีความสุข แต่กลับรู้สึกว่ายังขาดความสุขภายในตัวเองด้วยซ้ำ ฉันเองเคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อน การยิ้มและตลกสู้ชีวิตดูเหมือนจะเป็นการปกปิดความรู้สึกหรือความเจ็บปวดภายในที่ไม่สามารถเปิดเผยได้ บางครั้งความสุขที่เราส่งต่อให้ผู้อื่นจึงไม่ใช่ความสุขของเราเอง แต่เป็นการพยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเพื่อไม่ให้ดูเหมือนว่าเราลำบากหรือเศร้าซ่อนอยู่ ในฐานะคนที่เคยผ่านประสบการณ์นี้ ผมอยากแนะนำให้ทุกคนเริ่มต้นจากการยอมรับความรู้สึกของตัวเองก่อนว่าการไม่มีความสุขบ้างนั้นเป็นเรื่องปกติ ไม่ต้องรู้สึกผิดหรือคิดว่าต้องทำให้คนอื่นมีความสุขก่อนเสมอ และที่สำคัญ การหาวิธีเติมเต็มความสุขให้ตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการพูดคุยกับคนที่ไว้ใจ การทำกิจกรรมที่รัก หรือแม้แต่การฝึกฝนการยอมรับและปล่อยวางความคิดในแง่ลบ สามารถช่วยให้เรามีความสุขที่แท้จริงมากขึ้น สุดท้ายนี้ ลองมองดูตัวเองเหมือนที่เรามองเพื่อนหรือคนรอบข้างที่เรารัก เพราะการรักตัวเองและให้ความสุขกับตัวเองจะทำให้เราเติมเต็มและพร้อมให้ความสุขกับคนอื่นๆ ได้อย่างแท้จริง