พระสัจกัจจายน์ (เนื้อชินเงิน) กรุบรมธาตุ จ.กำแพงเพชร

เป็นศิลปะแบบสุโขทัย หมวดสกุลช่างกำแพงเพชร (นครชุม) องค์พระจะมีลักษณะอวบอิ่ม พุงพลุ้ย ประทับนั่งขัดสมาธิเพชรหรือปางมารวิชัยบนฐานเขียง

พระกรุวัดบรมธาตุที่มีเนื้อชินเงิน จะมีความหนาและน้ำหนักตึงมือ พื้นผิวมีเอกลักษณ์คือการเกิด "รอยระเบิด" หรือการปริแตกจากภายในสู่ภายนอกเนื่องจากปฏิกิริยาของโลหะที่ผ่านกาลเวลาหลายร้อยปี ประมาณพุทธศตวรรษที่ 18-19 (พ.ศ. 1701 - 1900 เป็นยุคที่ศิลปะทางพุทธศาสนารุ่งเรืองมาก โดยเฉพาะในอาณาจักรสุโขทัย, ลพบุรี และ กำแพงเพชร ที่มีอายุประมาณ 600 - 700 ปี)

พระกรุบรมธาตุ จ.กำแพงเพชร มีความโดดเด่นเรื่องโภคทรัพย์ เมตตามหานิยม จนมีวลีอมตะว่า "มีกูไว้ไม่จน" โดยเฉพาะพระสังกัจจายน์ที่เป็นสัญลักษณ์แห่งโชคลาภและความอุดมสมบูรณ์

พระองค์นี้ได้ถูกค้นพบใต้ดินจากชาวสวนผลไม้ และด้วยความเมตตาจึงได้มอบให้ผม เพื่อใช้ศึกษาค้นคว้าหาข้อมูลด้านประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนา พระองค์นี้ได้ผ่านมาล้างทำความสะอาดแล้ว จึงเห็นผิวพรรณของพระได้อย่างชัดเจน การชำรุดไม่แน่ชัดว่าเกิดจากธรรมชาติหรือถูกเครื่องมือการเกษตรเสียหาย

สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมท่านใดที่มีความรู้ สามารถแบ่งปันข้อมูลดีๆ เพิ่มเติมมาได้ครับ

#คุณพ่อพาส่องพระ

#ศึกษาพระเครื่อง

#สะสมพระเครื่อง

3/20 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมพระสังกัจจายน์เนื้อชินเงิน กรุบรมธาตุ จังหวัดกำแพงเพชรแห่งนี้ เป็นตัวอย่างศิลปะพุทธศิลป์ที่ไม่เพียงแต่มีคุณค่าทางด้านประวัติศาสตร์ แต่ยังแฝงความหมายด้านโภคทรัพย์และความเชื่อเรื่องโชคลาภและความอุดมสมบูรณ์ ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมได้สัมผัสและเรียนรู้มาตลอดจากการสะสมและศึกษาพระเครื่อง จากประสบการณ์ตรง การได้ชมและศึกษาพระสังกัจจายน์องค์แท้ที่ผ่านการค้นพบในดินครั้งนี้ ถือว่าน่าตื่นเต้นมาก เพราะโครงสร้างของพระที่มีลักษณะอวบอิ่ม พุงพลุ้ย พร้อมกับท่านั่งขัดสมาธิเพชรหรือปางมารวิชัยบนฐานเขียง เป็นสไตล์ที่บ่งบอกชัดเจนถึงฝีมือช่างกำแพงเพชรในยุคสุโขทัย ผิวพระที่แสดงให้เห็นรอยระเบิด ซึ่งเกิดจากปฏิกิริยาของเนื้อชินเงินตลอดเวลาหลายร้อยปีนั้น ทำให้รู้สึกได้ถึงเรื่องราวลึกซึ้งของวัสดุที่ผ่านกาลเวลาและการเก็บรักษาที่ดี ผมยังจำความรู้สึกตอนจับพระด้วยมือที่มีน้ำหนักและความตึงที่ได้สัมผัสอย่างชัดเจน มันเป็นความรู้สึกที่ต่างจากพระเครื่องเนื้ออื่นๆ ที่เคยจับมา เรื่องโภคทรัพย์และเมตตามหานิยมของพระองค์นี้ได้รับการกล่าวขานกันอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะวลีอมตะ "มีกูไว้ไม่จน" ที่เป็นแรงบันดาลใจให้หลายคนหันมาสะสมและบูชาพระสังกัจจายน์เพื่อเสริมความมั่งคั่งและโชคลาภในชีวิตประจำวัน สำหรับผู้ที่สนใจศึกษาเพิ่มเติม ผมขอแนะนำให้ลองศึกษาลึกในเรื่องของศิลปะสุโขทัยและการออกแบบรูปลักษณ์ของพระเครื่อง หรือที่เรียกว่ารูปแบบสกุลช่างกำแพงเพชร ซึ่งจะช่วยให้เข้าใจความโดดเด่นของแต่ละองค์ได้ดียิ่งขึ้น นอกจากนี้ การแบ่งปันข้อมูลและประสบการณ์เกี่ยวกับพระเครื่องยังช่วยสร้างเครือข่ายผู้รู้ที่เข้มแข็ง ทำให้เราได้เรียนรู้และอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมนี้ต่อไป โดยส่วนตัว ผมรู้สึกว่าการได้เรียนรู้และสะสมพระสังกัจจายน์กรุบรมธาตุ จ.กำแพงเพชร เป็นเรื่องที่สร้างความสุขและความรู้ควบคู่กันไป เพราะทุกองค์พระมีเรื่องราวที่ไม่เหมือนกัน และเป็นเหมือนสะพานเชื่อมระหว่างอดีตและปัจจุบันอย่างลึกซึ้ง