จากที่ได้เข้าร่วมโครงการต่าง ๆ อย่างโครงการคนละครึ่งซึ่งเป็นโครงการที่รัฐบาลสนับสนุนโดยให้สิทธิ์ในการช่วยซื้อสินค้าและบริการเพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน พบว่าไม่ได้ง่ายเสมอไปในการใช้สิทธิ์เหล่านี้ ที่บางครั้งเรารู้สึกว่าเราแพ้หรือไม่ได้รับสิทธิ์เท่าที่ควร แต่เมื่อนึกถึงคำในภาพ "คนล่ะครึ่งเขาให้ไซ่นําร้านค้า" และ "บ่แม่นมาไซ่กับใจเฮา" ทำให้ผมย้อนคิดว่าโครงการนี้เน้นการช่วยเหลือร้านค้าจริง ๆ ไม่ใช่เรื่องของความรักหรือใจที่เรามีให้ใครสักคน สำหรับคนที่ทำงานในโรงงานอย่างผม ชีวิตวัน ๆ ต้องหนักกับงาน แต่โครงการต่าง ๆ เหล่านี้ก็ช่วยเติมเต็มและสร้างสีสันให้กับชีวิต ถึงแม้ว่าบางครั้งจะรู้สึก "แพ้" ในเรื่องการสมัครหรือดูแลสิทธิ์ต่าง ๆ แต่ก็มองว่านี่เป็นบทเรียนและความทรงจำ ที่ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น ดังนั้นถ้าใครเคยรู้สึกแพ้ในโครงการต่าง ๆ หรือชีวิตประจำวัน ก็อยากให้มองว่ามันคือการเรียนรู้และเติบโต ไม่ควรยอมแพ้เพราะใจจริง ๆ ของเรายังต้องการจะก้าวไปข้างหน้า เหมือนกับที่คำพูดในภาพบอกไว้ว่าไม่ใช่แค่เรื่องสิทธิ์กับร้านค้าเท่านั้น แต่ยังมีเรื่องใจที่ไม่แพ้และไม่หยุดสู้ในความรักและชีวิต