Gen Z Burnout🥲 ใช้เวลาหลังลาออก ทำให้กลับมารักตัวเองยังไง

จริง ๆ เราเป็นคนที่ชอบงานที่ตัวเองทำมากนะ

ตั้งใจทำเต็มที่มาตลอด

ชอบความรู้สึกเวลางานออกมาดี ชอบที่ได้พัฒนาตัวเอง

เลยกลายเป็นคนที่ทุ่มทุกอย่างให้กับงานแบบไม่รู้ตัว

ช่วงนั้นใช้ชีวิตวนอยู่กับงานแทบทุกวัน

ตื่นมาก็ทำงาน ก่อนนอนก็ยังคิดเรื่องงาน

กินข้าวไม่ตรงเวลา นอนดึก

จนร่างกายเริ่มฟ้องทีละนิด

ป่วยบ่อยมาก ภูมิแพ้กำเริบ

บางวันแค่ตื่นมาก็รู้สึกหมดแรงแล้ว

แต่ก็ยังฝืน เพราะคิดว่า “เดี๋ยวค่อยพัก”

จนวันนึงเริ่มรู้สึกว่า

ต่อให้รักงานแค่ไหน

ถ้าสุขภาพพังไปเรื่อย ๆ มันก็ทำต่อไม่ไหวอยู่ดี

เราใช้ชีวิตเหมือน “แค่เอาตัวรอดไปวัน ๆ”

ไม่ได้มีความสุขกับอะไรจริง ๆ เลย

ช่วงนี้เราเริ่มกลับมาทำเรื่องเล็ก ๆ ที่เคยไม่มีเวลาให้มันเลย

* ตื่นเช้าแบบไม่รีบ

* ออกไปเดินเล่น ซื้อกาแฟ ฟังเพลง

* กลับมาออกกำลังกาย โยคะ ดูแลสุขภาพ

* กินข้าวตรงเวลา

* อ่านหนังสือ

* เลิกกดดันตัวเองว่าต้อง productive ตลอดเวลา

* แล้วก็เริ่มถามตัวเองว่า “จริง ๆ เราชอบใช้ชีวิตแบบไหน”

สิ่งที่ค้นพบคือ

ที่ผ่านมาเราเก่งมากในการ “เอาตัวรอด”

แต่ไม่ค่อยเก่งเรื่อง “ดูแลตัวเอง”

การลาออกไม่ได้ทำให้ชีวิตสมบูรณ์ทันที

ยังมีเรื่องเครียด เรื่องอนาคต เรื่องเงินอยู่เหมือนเดิม

แต่สิ่งนึงที่ดีขึ้นชัดมากคือ

เราเริ่มใจดีกับตัวเองมากขึ้น

เริ่มเลิกโทษตัวเองเวลาพัก

เลิกคิดว่าคุณค่าของตัวเอง = งานที่ทำ

แล้วค่อย ๆ กลับมารู้สึกว่า

แค่ได้ใช้ชีวิตแบบที่หายใจเต็มปอด ก็มีความสุขแล้ว 🌿

บางทีการรักตัวเอง

อาจไม่ได้เริ่มจากการเปลี่ยนตัวเองให้เก่งขึ้น

แต่อาจเริ่มจากการ “ยอมให้ตัวเองพัก” โดยไม่รู้สึกผิดก็ได้ 🤍

#ลาออกจากงาน #Lemon8ชวนเล่า #ชีวิตช่วงนี้ #Lemon8ฮาวทู #lemon8ไดอารี่