หลายคนอาจเคยสงสัยว่าทำไมบางคนที่เคยโพสต์ทุกวันกลับหายหน้าหายตาจากโซเชียลมีเดียแบบเงียบๆ บ้างก็บอกว่าชีวิตกำลังพังหรือมีปัญหา แต่จริงๆ แล้วเหตุผลนั้นอาจแตกต่างออกไปมากกว่านั้น จากประสบการณ์ส่วนตัวและการสังเกตเห็นว่าหลายคนโดยเฉพาะช่วงโตขึ้น เริ่มเรียนรู้ที่จะรักและแก้ไขความสุขโดยไม่ต้องพึ่งพาความเห็นหรือยอดไลก์จากผู้อื่น ในอดีตเราอาจใช้โซเชียลมีเดียเพื่อยืนยันว่าชีวิตเราดีผ่านการรับยอดไลก์หรือยอดแชร์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความรู้สึกเหล่านี้ก็ลดน้อยลง เพราะพวกเขาเริ่มค้นพบความสุขจากการนั่งกินของอร่อย หรือแม้แต่การนั่งเฉยๆ กับคนที่รักโดยไม่ต้องสนใจโลกออนไลน์ การหยุดอัปเดตชีวิตผ่านโซเชียลไม่ได้หมายความว่าชีวิตแย่ลง แต่มันคือการให้ความสำคัญกับการใช้ชีวิตในโลกจริงอย่างเต็มที่มากขึ้น แทนที่จะติดอยู่กับการแสดงภาพในโลกเสมือน การมีช่วงเวลาที่ใช้ร่วมกับครอบครัวหรือคนใกล้ชิดโดยปราศจากความเครียดจากการถูกตัดสินหรือเปรียบเทียบ ช่วยให้จิตใจสงบและมีความสุขมากขึ้น สำหรับใครที่รู้สึกกดดันจากโซเชียลมีเดีย ลองให้เวลากับตัวเองในการ 'นั่งโง่ๆ' หรือไม่ต้องอัปเดตอะไรเพื่อพักผ่อนใจบ้าง แล้วจะรู้ว่าการใช้ชีวิตที่แท้จริงนั้นมีค่ามากกว่าการไล่ล่ายอดไลก์เสมอ สุดท้าย อย่าลืมว่าความสุขในชีวิตนั้นเกิดขึ้นจากการยอมรับและเข้าใจตัวเอง ไม่ใช่จากยอดโซเชียลบนหน้าจอมือถือเท่านั้น