ในคืนหนึ่งที่บ้านของผมเองก็เคยเจอกับสถานการณ์แบบนี้เหมือนกัน คือเวลาตี 3 ที่ไม่พร้อมจะนอนได้เลย เพราะเหมือนมีนาฬิกาปลุกที่ไม่ใช่เพราะเสียงนาฬิกาจริงๆ แต่เป็นเพราะความซนของสองเจ้าตัวเล็กๆ ในบ้านที่ชอบเล่นกันและดีดจัดมาก มันเป็นช่วงเวลาที่ความเงียบถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะและเสียงเจ้าตัวน้อยที่วิ่งไล่จับกันไปมา ซึ่งอาจทำให้ใครหลายคนรู้สึกวุ่นวาย แต่สำหรับผมแล้ว มันคือช่วงเวลาที่ได้เห็นความสดใสของชีวิตและความรักในครอบครัวมากขึ้น บางครั้งมีคนถามว่าทำไมไม่หลับไม่นอน ผมมักตอบไปอย่างมั่นใจว่าค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล และการสนุกไปกับเจ้าตัวแสบไม่ใช่เรื่องที่น่ารำคาญ แต่เป็นความทรงจำที่มีค่าที่ควรเก็บไว้ ผมแนะนำถ้าใครเจอสถานการณ์แบบนี้ อย่าพยายามฝืนให้เด็กนอนอย่างเดียว ลองสนุกกับพวกเขาบ้าง หรืออาจจะจัดกิจกรรมเงียบๆ ที่ทำได้ก่อนนอน เพื่อให้พวกเขาได้ปลดปล่อยพลังอย่างเหมาะสม และทุกคนก็จะได้พักผ่อนอย่างมีความสุขในที่สุด สุดท้ายนี้ ขอบอกเลยว่าถึงจะเหนื่อยและวุ่นวายแค่ไหน แต่ความสุขและความรักที่เกิดขึ้นระหว่างช่วงเวลาพวกนี้ เป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีความหมายและน่าจดจำเสมอ