タイ語の人名

เวลาแต่งนิยายพีเรียด สิ่งที่ทำให้คนอ่าน “เชื่อ” ในโลกเรื่องได้ไวมากคือชื่อของตัวละครค่ะ เพราะชื่อหญิงไทยสมัยก่อนมักมีโทนเสียงนุ่มนวล เรียกแล้วละมุน และเข้ากับบรรยากาศย้อนยุคแบบพีเรียดไทย ใครที่เสิร์ชหา “ชื่อพีเรียดไทย ผู้หญิง” ลองใช้วิธีเลือกชื่อแบบนี้ จะช่วยให้ตั้งชื่อได้ไวขึ้นและเข้าคาแรกเตอร์กว่าเดิม 1) เลือกโทนชื่อให้เข้าบุคลิก - สายหวานละมุน/นางเอกเรียบร้อย: ขวัญข้าว, ข้าวหอม, เทียนหอม, ทอฝัน, น้ำตาล, รินลดา - สายผู้ดี สุขุม ดูแพง: นลิน, รดา, รสา, เข็มอัปสร, ลูกแก้ว, ไข่มุก - สายสดใส บ้านๆ น่ารักแบบลูกทุ่ง: ลำไย, ต้นข้าว, ขมิ้น, ทับทิม, ต้องตา ทริคส่วนตัวคือเลือก “คีย์เวิร์ด” 1 คำก่อน เช่น หอม/ขวัญ/แก้ว/มุก/ข้าว แล้วค่อยจับคู่กับนามสกุลหรือยศในเรื่อง จะได้ฟีลพีเรียดขึ้นทันที 2) ดูความเข้ากันของชื่อกับยุค/ชนชั้น ในนิยายพีเรียดไทย ตัวละครคุณหนูในเรือนใหญ่อาจเหมาะกับชื่อที่ฟังสุภาพ เช่น นลิน, รดา, รินลดา หรือชื่อแนวอัญมณีอย่าง ไข่มุก, ลูกแก้ว ส่วนตัวละครชาวบ้านหรือหญิงสาวในสวนในนา ชื่ออย่าง ข้าวหอม, ต้นข้าว, ลำไย, ขมิ้น จะให้ภาพจำชัดและอบอุ่นกว่า 3) ระวังชื่อที่ “ร่วมสมัยเกินไป” บางชื่อถึงจะเพราะ แต่พอเอาไปวางในพีเรียดแล้วอาจทำให้หลุดยุคได้ ถ้าไม่แน่ใจ ฉันจะลองอ่านชื่อดังๆ ในฉาก เช่น “คุณหญิง…”, “แม่…”, “ออเจ้า…” แล้วฟังว่ามันลื่นไหม ถ้ายังสะดุดให้เปลี่ยนเป็นชื่อที่เสียงนุ่มและเรียกง่ายขึ้น 4) เทคนิคทำให้ชื่อจำง่าย (แต่ไม่ซ้ำ) - ใช้ชื่อ 2 พยางค์ที่มีจังหวะน่าฟัง เช่น ต้องตา, ทอฝัน, ขวัญข้าว - ตั้งชื่อลูกพี่ลูกน้องให้ธีมเดียวกัน เช่น สาย “หอม”: เทียนหอม, ข้าวหอม หรือสาย “อัญมณี”: ไข่มุก, ลูกแก้ว - หลีกเลี่ยงชื่อขึ้นต้นเหมือนกันหลายคนในเรื่องเดียว ถ้ามี “นลิน” แล้ว ก็ไม่ใส่ “นลิณ” อีกตัว จะทำให้คนอ่านงง ถ้าใครกำลังเลือกชื่อหญิงไทยสมัยก่อน แนะนำให้ลองลิสต์ 10 ชื่อที่ชอบที่สุดจากชุดนี้ก่อน แล้วจับคู่กับบุคลิก (หวาน/ดุ/ฉลาด/แสบ) และสถานะ (คุณหนู/ชาวบ้าน/นางกำนัล) รับรองว่าได้ชื่อพีเรียดไทยที่เข้าตัวละครและอ่านแล้วติดหูแน่นอนค่ะ