Not the best but still good 🐶

ถ้าใครเสิร์ชคำว่า “not the best but still good” แล้วกำลังลังเลว่าจะอ่านดีไหม บอกเลยว่าเล่มนี้เป็นนิยายที่ให้ฟีลอบอุ่นๆ แบบอ่านไปยิ้มไปจริง ๆ เราอ่านแล้วมีหลายช่วงที่ต้องหยุดเพราะเขิน คือบทสนทนามันธรรมชาติ เหมือนเพื่อนคุยกัน แต่แอบมีจังหวะหยอก จังหวะดูแลกันที่ทำให้ใจเต้น ตัวหนังสือเป็นนิยายภาษาไทย เขียนโดย peachhplease (ตามบนปก) และเป็นเรื่องในไลน์ “ด้วงกับเธอ” ตัวละครหลักที่เห็นบ่อยคือ “ฉิน” กับ “ด้วง” เคมีสองคนนี้คือมีความกวนๆ ปะทะกันนิดๆ แต่พออีกคนเจ็บหรือมีเรื่องน่าห่วงก็จะหลุดโหมดดูแลแบบไม่รู้ตัว อย่างฉากที่พูดถึงเข่า “เลือดออก” นี่เป็นหนึ่งในโมเมนต์ที่เราชอบ เพราะมันทำให้เห็นด้านอ่อนโยนของตัวละครแบบไม่ฝืน ไม่ต้องดราม่าหนัก แต่อ่านแล้วรู้สึกได้ว่าห่วงจริง บรรยากาศโดยรวมจะมีกลิ่นอายชีวิตมหาวิทยาลัย มีฉากชุดนักศึกษา การไปส่งกัน การคุยกันเรื่องกลับดึก/ไม่กลับดึก และการชวนกันกินข้าว ซึ่งเป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ทำให้เรื่องดูใกล้ตัว อ่านง่าย ไม่ต้องใช้พลังเยอะ แต่ก็ไม่ใช่แนวหวานเลี่ยนทั้งเล่มนะ มันจะเป็นฟีลค่อยๆ สนิท ค่อยๆ เผยความรู้สึก ผ่านการกระทำและคำพูดที่เหมือนแอบแซวกันมากกว่า หลายคนถามว่า “not the best but still good แปลว่าอะไร” ถ้าแปลตรงๆ ก็ประมาณว่า “ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด แต่ก็ยังดีอยู่” ซึ่งพอเอามาเป็นชื่อเรื่อง เราว่ามันให้ความรู้สึกแบบยอมรับความไม่เพอร์เฟกต์ของความสัมพันธ์/ชีวิต แต่ยังมองเห็นความดีและความน่ารักที่อยู่ในนั้น (อ่านจบแล้วยิ่งเข้าใจอารมณ์ชื่อเรื่องมากขึ้น) ในมุม “หนังสือ” เราว่าจุดเด่นคือจังหวะการเล่าเรื่องลื่น บทพูดมีเสน่ห์ และมีซีนชวนฟินเป็นระยะๆ ไม่ได้ยัดโมเมนต์จนแน่นเกินไป เหมาะกับคนที่อยากได้นิยายอ่านเพลินก่อนนอน หรืออยากเติมความเขินๆ ให้วันธรรมดา ถ้าใครชอบแนวคุยกันเยอะ เคมีชัด และความสัมพันธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไป เล่มนี้น่าจะตอบโจทย์ค่ะ